معماري هورامان، پيوند با زمينه، پايايي در زمان

Hawraman architecture. the link between context and duration in time

ماندگاري و دوام يك سبك و يا چند الگو واره معماري در زمان، به عوامل مختلفي بستگي دارد.از جمله آن ميتوان،توان سازگاري، انعطاف پذيري،ارتباط ،نزديكي به زمينه و در دسترس بودن مصالح را نام برد. اين نوشتار تلاشي بر آن است كه با شناخت و معرفي دوباره الگوهاي معماري پايدار در منطقه هورامان، به عنوان يك معماري شاخص جهاني، رابطه دوطرفه پيوند با زمينه و پايايي و دوام در زمان بررسي شود.و با معرفي چهارچوبي تشكيل شده از اين مفاهيم، جريان زنده و شكل دهنده معماري هورامان بازشناسي گردد.در اين مقاله كوشش شده است كه از طريق روشي توصيفي -تحليلي با ابزار مطالعات كتابخانه اي در زمينه معماري بومي و مولفه هاي معماري پايدار وتطبيق با نمونه ها در اقليم هورامان به الگوواره هاي پايداري معماري موجود در اين منطقه دست يافت.نتيجه گيري كه از اين نوشتار حاصل شد، تطابق بالاي كهن الگوهاي معماري درهورامان ،كه سينه به سينه بين معماران آن ديار حفظ شده، با الگوهاي پايداري در عصرحاضر است. دلايل پايداري معماري هورامان در طول زمان را پيوستگي و هم آغوشي معماري با زمينه و بستر زندگي اهالي هورامان ميتوان برشمرد و نمود رابطه دو طرفه انسان وطبيعت را ميتوان دركالبد و روح معماري ان ديار مشاهده كرد