تعامل انسان با محيط در شكل گيري سكونتگاه هاي پلكاني منطقه هورامان (استان كردستان)

Human interaction with the environment in the formation of ancient settlements in Horaman region (Kurdistan province)

شرايط محيطي(جغرافيا) از جمله آب،خاك،راه،شيب زمين و...همه به نوعي در شكل گيري و به وجود آمدن يك مكان براي زيستن از گذشته دور تا كنون بسته به شرايط از عوامل تاثير گذار بوده اند. معماري، اگر مهم ترين ابزار شناخت يك فرهنگ نباشد از جمله شاخصه هاي اصلي آن است. رابطه ي تنگاتنگ معماري با فرهنگ، اقتصاد، امنيت، شرايط جغرافيايي و زيست محيطي، آن را به يكي از مشخصه هاي بارز شناسايي تمدنها تبديل كرده است. ويژگي هاي طبيعي در منطقۀ غرب كردستان(هورامان) باعث شده است كه درطول دوران هاي باستاني مختلف با توجه به شرايط محيطي موجود در اين منطقه دست به ساخت سكونتگاه هاي پلكاني بزنند،و بدينوسيله خود را با شرايط طبيعي آن زمان هماهنگ و نوعي سازگاري با جغرافياي محيطي به وجود بياورند، به شكلي كه با وجود محدوديت، از شرايط و امكانات موجود، نيازهاي خود را از محيط تأمين كرده اند و سازگاري محيطي و فرهنگي در اين منطقه بر اين اساس به وجود آورده اند. اين مقاله بر آن است با روش هاي اسنادي ، كتابخانه اي و ميداني به بررسي منابع و جمع آوري اطلاعات در مورد خصوصيات معماري منطقه هورامان و بررسي تأثير عوامل محيطي بر اين نوع معماري (پلكاني) و مقايسه آن با مناطق مشابه و همچنين سبك زندگي با محيط در جهت رفع مشكلات عديدۀ طبيعي با بهره گيري از تفكر بپردازد