بررسي تنوع تلميح در ديوان صفاي اصفهاني

استفاده از علم بيان و بديع در سرودن شعر سبب تاثيرگذاري بيشتر آن خواهد شد. شعرا براي آنكه مخاطبان را بيشتر به سروده هاي خويش جذب نمايند، از آرايه هاي مختلفي بهره مي برند كه يكي از اين آرايه ها، تلميح است. صفاي اصفهاني از جمله شاعراني است كه در اشعار خود تلميحات زيبا و متنوعي را به كار برده است كه اين امر در كاربرد اشارات به پيامبران و امامام نمود بيشتري دارد. وي براي بيان مسائل اخلاقي و عرفاني خود از اسطوره-هاي ملي نيز مدد مي گيرد و با استفاده از عناصر موجود در زندگي آنها و شناخت كاملي كه مخاطبان از آن شخصيت ها دارد، به بيان نكات اخلاقي خود مي پردازد و تفكرات و نگرش خود را در قالب اشاره به آنها بيان مي دارد كه در اين پژوهش با روش تحليل و توصيف شواهد مثال از ديوان او، تنوع تلميحات به كار رفته در اشعار او را با شرح و تفسير آنها براي مخاطبان به اثبات رسانيده ايم كه در پايان مشخص شد شاعر بيش از هر چيزي به تنوع در تلميحات داستانهاي پيامبران علاقه داشته و در كاربرد تلميح نسبت به امامان(ع) كمترين تنوع را مي توان مشاهده كرد.