بررسي داستان پادشاه و سيب

اسطوره نيز چون ساير پديده هايي فرهنگي در گذر روزگار دستخوش دگرگوني خواهد شد. برخي تغييرات به صورت ساختاري است و در كارايي برخي ديگر دگرديسي رخ مي دهد. اين حالت اساطير در داستان هاي ملي و حماسي يا در كتب مختلف ظاهر شده و گاهي در حكايات عاميانه آشكار مي گردند. در اين زمان وظيفه نقد اساطيري است كه به سراغ آثار ادبي و هنري رفته تا اين نكات مرموز را از دل اين آثار كشف كرده و ارتباط آن ها را با اساطير نشان دهد. ادبيات پربار گرگان و حومه سرشار از داستان هايي است كه يا ريشه در اساطير دارند و يا بن مايه هايي از اساطير را در خود حفظ نموده اند. داستان «پادشاه و سيب» كه يكي از داستان هاي عاميانه گرگان است و بن مايه اي اساطيري دارد؛ از قابليت تحليل به اين شيوه برخوردار مي باشد، به همين جهت نويسندگان بر آن شدند تا اين داستان را بر اساس شيوه نقد اساطيري تحليل نمايند. نتيجه تحليل نشان مي دهد كه چند نكته اساطيري در اين افسانه جلب توجه مي كند: اين داستان به قصه ي آفرينش و خلقت آدم مي ماند. قصه اي كه به دنبال يك سيب رخ مي دهد و پس از بدست آوردن آن يابنده به دنياي ديگري وارد شده و بايد همراه و همنشين سپيدي شود تا هفت طبقه صعود كند. جدال و تقابل نيك خويي و بدخويي، ذات شاهانه و ذات پليدي چون ديو، در داستان پادشاه و سيب بسيار قابل تامل است؛ جدالي كه در نهايت با قدم هاي ثابت و محكم يك نفر به پايان مي رسد. همان كسي كه از امدادهاي شگفت آوري چون سيمرغ، هم به عنوان راهنما و هم درمانگر برخوردار است و در نهايت روند اتفاقات و تصميمات از او يك قهرمان مي سازد. يكي از مهم ترين موارد قابل ذكر ديگر حضور موثري و تعيين كننده ي اعداد است و كاركرد بالاي دو عدد هفت و سه. در نگاهي ديگر شخصيت هاي اين داستان بجز پادشاه و پسران، سيمرغ و ديو و قوچ اند و اين حضور موثر و رمزآلود حيوانات در داستان قابل تامل است.