شناخت مفهوم غربت بر اساس استعارة معاصر(مفهومي) با تكيه بر ترجمة كتاب ترانه هاي مهيار دمشقي

غربت، ابتعاد يا اغتراب حسي درون يافتي است كه به سبب انتزاعي بودن نحوة ادراك و رويارويي با آن در افراد به گونه هاي متفاوت نمايان مي شود، از اين روي استعارة مفهومي عملكردي شناختي براي درك اين حس به شمار مي آيد. يكي از مضامين اصلي شعر معاصر عرب، بيان مفهوم غربت از سوي شاعر است. أدونيس با استفاده از سه حوزه مبدأ شنيداري، بساوايي و بينايي سعي در انتقال و ملموس نمودن حس غربت خويش براي مخاطب دارد. اين پژوهش بر آن است تا به وسيلة روش تحليلي-توصيفي به تشريح و بيان آن در كتاب ترانه هاي مهيار دمشقي بپردازد و براي اين منظور از ترجمة كاظم برگ نيسي بهره گرفته شده است. از آنجايي كه استعارة مفهومي ابزار شناختي شاعر و مخاطب براي دركي جامع از جهان بيروني و دروني است، هدف از بررسي آن در اشعار أدونيس، نشان دادن بخش اعظم غربت عميق او به سبب فعاليت هاي سياسي و تبعيد شاعر از وطن است. علاوه بر اين او در اشعارش مي كوشد جدا از شرح اين غربت به بيان مسائل دنياي عرب در زمينة سياسي، اجتماعي و فرهنگي بپردازد و مشوقي براي آنان در ترسيم خطي وار نه دايره اي تاريخ در جهت سير صعودي و تكامل به سمت آينده، پيشرفت و توسعة جامعة عرب گردد.