پداگوژي بريكولاژ

هدف مقاله حاضر معرفي گونه‌اي نسبتاً متفاوت از يك پداگوژي‌ است كه توان بيشينه‌سازي سازگاري امور مدرسه‌اي با جهان پيچيده و غير يقيني پيش‌رو را داشته باشد. اين مقاله با رويكرد يك پژوهش نظري ، صورت‌بندي شده است، تا درباره اين پرسش بحث شود كه پداگوژي مناسب براي وضعيت بسيار پيچيده و غيريقيني مدارس، كدام است؟ پاسخ مشخص مقاله حاضر به اين پرسش اساسي، ساخت نظريه پداگوژي بريكولاژ ، از طريق بازبيني، بسط معنايي و تركيب دو سازه پداگوژي و بريكولاژ است. پداگوژي بريكولاژ نظريه‌اي براي توصيف روابط نوظهور بين مقوله‌ها يا ايده‌ها، براي توليد چيز جديدي از طريق بازكاري و دسته‌بندي مجدد پديده‌ها، مقوله يا ايده‌‌هاي در دسترس (محتوا) است. بازخواني بريكولاژ به عنوان نوعي پداگوژي داراي ظرفيت خلق واژگان كاربردي متنوع و مفاهيم مرزي در فعاليت‌هاي مدرسه‌اي است. موقعيت پداگوژيك ايجادشده در نظريه پداگوژي بريكولاژ ، عامليت فردي معلم و دانش‌آموزان را توسعه مي‌دهد تا به عنوان عاملان اصلي ، با اعتماد به نفس بيشتري روي توسعه يادگيري معنادار سرمايه‌گذاري ‌كنند.