مفهوم شناسي تدريس

اين مطالعه با هدف فهم تدريس به مثابه علم، هنر و مهارت، انجام‌شده است. در اين راستا، با توجه به هدف، رويكرد مطالعه كيفي است و براي تجزيه‌وتحليل اطلاعات گردآوري‌شده، از روش تحليلي توصيفي استفاده شده است. نمونه پژوهش، نمونه هدفمند منابع در دسترس بوده و روش گردآوري اطلاعات، جستجو در كتاب ها و مقالات پژوهشي منتشرشده بود كه با جستجوي كليدواژه هاي تخصصي پژوهش: تدريس، عمل تدريس، هنر تدريس، مهارت‌هاي تدريس و يادگيري در پايگاه هاي معتبر علمي بين‌المللي و پايگاه‌هاي ملي؛ Noormags، Magiran، Ensani SID و پايگاه‌هاي اطلاعاتي فارسي شامل «بانك نشريات فارسي،» «پايگاه گنج پژوهشگاه اطلاعات و مدارك علمي ايران»، «پايگاه اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي» صورت گرفت. همچنين مقالات مرتبط با موضوع در منابع انگليسي در پايگاه داده گوگل اسكولار و ساينس دايركت با جستجوي كليدواژه‌هاي نام برده بود. روند انجام تحليل نيز ابتدا بررسي مفاهيم تدريس و سپس ارائه يافته‌ها و مصاديق مرتبط با موضوع اين مطالعه در مطالعات تطبيقي و تحليل پيشينه پژوهش براي فهم مفهوم تدريس و فرايند ياددهي/ يادگيري بوده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد تدريس، در معناي مجموعه اقدامات معلم به منظور ايجاد يادگيري در يادگيرندگان، كانون هر برنامه درسي است و شناخت ماهيت اين اقدامات مي‌تواند به تدوين برنامه درسي دوره هاي تربيت معلم، كمك مؤثري نمايد. همچنين مي‌توان چنين گفت كه پذيرش ضرورت توجه به ابعاد مختلف تدريس (هنر تدريس، علم تدريس، مهارت تدريس) و عمل كردن به مقتضاي شرايط منحصر به فرد كلاس درس، شاگردان و موضوع، منطقي‌ترين موضع در اين زمينه است