راهكارهاي سيلاب شهري و روش هاي پيشگيري با تاكيد بر درس آموزه هاي سيلاب شيراز

حوادث طبيعي از قبيل زلزله، سيل، طوفان، خشكسالي و غيره همواره كشور ما را تهديد نموده كه علي رغم پيشرفت هاي علمي و توسعه كشور هنوز هم آسيب پذيري آنها كاهش نيافته است. يكي از خطرات بالقوه اي كه همواره كشور ما را تهديد و نسبت به زلزله زيان بيشتري وارد نموده، وقوع سيلاب است. سيل در واقع، افزايش ارتفاع آب رودخانه و مسيل، و بيرون زدن آب از آنها و اشغال دشت هاي حاشيه آنهاست كه مي تواند باعث وارد آمدن خسارت به ساختمانها، تاسيسات و اموال و تلفات جاني و حيواني گردد. سيلاب زماني روي مي دهد كه خاك و گياهان نتوانند بارش را جذب نمايند و در نتيجه روانابها افزايش يافته كه در ادامه كانال طبيعي رودخانه كشش گذردهي روانابها را نخواهد داشت. بطور متوسط تقريبا 30 درصد بارش ها به رواناب تبديل مي شوند كه اين ميزان با ذوب برف بيشتر مي شود. سيلاب رودخانه ها اغلب ناشي از بارش هاي شديد مي باشد كه برخي موارد با ذوب برف نيز همراه است. سيلابي كه بدون پيش هشدار در رودخانه جاري شود تند سيل ناميده مي شود، عموما تلفات جاني اين قبيل از موارد كه در حوزه هاي كوچك بوقوع مي پيوندند بيشتر از سيلاب رودخانه هاي بزرگ است. متاسفانه وقوع سيل، مديريت و كاهش خسارات آن در كشور ما مورد توجه جدي قرار نگرفته و تنها زماني كه سيلاب مخربي روي مي دهد توجه مسئولين و متخصصين را به خود جلب مي نمايد. شهر شيراز در بين ارتفاعات كفترك، پشت مله و كوه بمو واقع شده كه عمدتا داراي ساختارهاي آهكي و واحدهاي مارني غيرقابل نفوذ و يا با نفوذپذيري كم است. عوامل ثانويه بروز سيلاب در شيراز به دو دسته طبيعي و انساني طبقه بندي مي شوند كه مهمترين عوامل طبيعي عبارتند از بارش شديد در كوتاه مدت، كم شدن پوشش گياهي، جنس خاك و شيب زمين و عوامل انساني عبارتند از دستكاري خاك و از بين بردن پوشش گياهي، تغيير كاربري اراضي و اشغال مسيل ها و سيلابروها.