پياده‌سازي سيستم برنامه‌ريزي منابع سازماني با استفاده از غربالگري فازي و تكنيك ديمتل (مطالعه موردي: شركت توزيع نيروي برق استان قم)

گسترش گسترش روزافزون شهرها و توسعه كاربردهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات، نياز استفاده از دستگاه‌هاي برنامه‌ريزي منابع سازماني (ERP) را در سازمان‌هاي شهري به امري اجتناب ناپذير مبدل نموده است. در اين راستا، تحقيق انجام شده به دو قسمت شناسايي معيارهاي مؤثر بر استقرار سامانه ERP و بررسي اولويت هاي و ميزان تأثيرگذاري و اثرپذيري معيارهاي تعيين شده تشكيل شده است. شناسايي معيارها بر مبناي مطالعات منابع كتابخانه اي از منابع داخلي و خارجي صورت گرفت كه 24 معيار در استقرار سامانه ERP شناسايي گرديد. پس از غربالگري فازي، 11 معيار از 24 معيار كلي انتخاب شد و مبناي مقايسات زوجي و تعيين اثرگذاري و اثرپذيري قرار گرفت. اين تحقيق از لحاظ هدف، كاربردي و از منظر جمع‌آوري داده‌ها كتابخانه‌اي- پيمايشي مي-باشد. جامعه آماري اين تحقيق متشكل از مديران ارشد شركت توزيع برق قم است كه به دليل استفاده از تكنيك ديمتل، 9 نفر از خبرگان حوزه ي مديريت برق انتخاب شدند. براي تجزيه‌ و تحليل داده‌ها از تكنيك ديمتل و نرم‌افزار اكسل و متلب استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد اثرگذارترين عامل، فرهنگ و ويژگي‌هاي سازماني (R-C=1/24) و اثرپذير ترين عامل، مديريت تغيير (R-C=-0/88) مي‌باشد. فرهنگ و ويژگي‌هاي سازماني (R-C=1/24)، چشم‌انداز (R-C=0/56)، مهارت‌هاي كاركنان (R-C=0/53)، حمايت مديريت عالي (R-C=0/41) و ارتباطات (R-C=0/06)، عوامل اثرگذار و پنج عامل مديريت تغيير (R-C=-0/88)، فروشنده (R-C=-0/67)، كنترل و ارزيابي (R-C=-0/52)، استراتژي پياده‌سازي (R-C=-0/29)، هزينه‌ها (R-C=-0/23) و تيم اجرايي پروژه (R-C=-0/20)، عوامل اثرپذير مي‌باشند. همچنين پرتعامل ترين عامل، حمايت مديريت عالي (R+C=10/54) و كم تعامل‌ترين عامل، چشم‌انداز (R+C=8/37) مي‌باشد.