روان‌شناسي با رويكرد اسلامي؛ چيستي، چرايي و چگونگي

Psychology with an Islamic approach; What, why and how

در اين نوشتار با بهره‌گيري از روش توصيفي‌ـ‌تحليلي، ضمن بررسي دشواري‌هاي نظري و روش‌شناختي مشهورترين تلقي‌هاي موجود در باب روان‌شناسي اسلامي، مبتني بر نظريه‌اي كه «هويت عنواني» علوم را صرفاً مبتني بر موضوع و روش آنها مي داند، به جاي تأكيد بر تأسيس «روان‌شناسي اسلامي»، از وقوع، بسط و توسعه نوعي «روان‌شناسي با رويكرد اسلامي» دفاع مي نمايند. روان‌شناسي با رويكرد اسلامي، در عين حال كه موضوع و روش‌هاي تجربي معمول در روان‌شناسي جديد را به رسميت مي شناسد، مبتني بر پيش‌فرض‌هاي فلسفي و انسان‌شناسانه خود، فرضيات و موضوعات پژوهشي خاصي را متناسب با رويكردها و نگرش‌هاي متعاطيان آن برمي گزيند، اما در راستي آزمايي فرضيات و بررسي موضوعات پژوهشي، همچنان از روش‌هاي تجربي معمول در روان‌شناسي جديد بهره مي جويد و از اين حيث، صرفاً به عنوان يكي از رويكردهاي روان‌شناسي علمي به مبادي الهام‌بخش و غايات معنابخش خاص خود اتكا دارد.