كاوشي بر بازتاب اميد و نااميدي در قرآن كريم

An exploration of the reflection of hope and despair in the Holy Quran

اميد و نااميدي از جمله مسائلي است كه همواره مورد توجه اديان، مذاهب اخلاق محور و روانشناسان، بوده است. در آموزه هاي قرآن كريم، اميد با عنوان هاي رجا، أمل، تمني، طمع و نااميدي با عناوين يأس، قنوط و خيبة مورد بررسي قرار گرفته است. اميد، حالتي نفساني است كه فرد اميدوار را به تلاش وادار ميكند؛ در مقابل نااميدي، ناشي از وسوسه هاي شيطاني است كه در دل رسوخ ميكند و انسان را از تلاش باز ميدارد. در اين پژوهش هدف بر آن است كه با روش تحليلي- توصيفي به بررسي مفهوم اميد و نااميدي در كلام الهي بپردازد. فرضيه اين پژوهش چنين است كه بسامد اميد در قرآن كريم بيشتر از نااميدي مي باشد. يافته هاي اين پژوهش بيان ميدارد كه در قرآن كريم به هر دو موضوع پرداخته شده است چرا كه خوف و رجا لازم و ملزوم يكديگرند؛ ولكن تأكيد بيشتري بر اميد شده است.