بازخواني و تحليل رابطه «جذبه» و «سلوك» در مصيبت نامه عطار

Study on the relationship between divine grace and effort in Attar s Muṣībat-Nāma

عطار در مصيبت نامه از يك سو كمال روحاني انسان را ناشي از جذبه الهي، و كوشش سالك را فاقد اثر مستقل مي-داند؛ اما از سوي ديگر با برجسته سازي تلاش طاقت فرساي «سالك فكرت» بر ارزش سلوك تأكيد مي ورزد. اين دو رويكرد ناسازنما را چگونه مي توان در يك نظام فكري پذيرفت؟ بررسي ها نشان داد كه در نگرش عطار اگرچه سلوك به تنهايي انسان را به كمال نمي رساند، اما شرط لازم براي رسيدن به كمال است و كاركرد آن فعليت بخشي به سعادت بالقوه اي است كه در ازل در وجود آدمي نهاده شده است. هدف اين پژوهش تببين رابطه جذبه و سلوك در مصيبت نامه عطار به روش توصيفي و تحليلي است.