بررسي سيستمي عوامل موثر بر افزايش سهم اتوبوسراني در حمل و نقل عمومي به كمك پويايي‌شناسي كيفي سيستم‌ها، (مورد مطالعه كلانشهر مشهد)

سيستم حمل و نقل شهري، سيستمي پيچيده با متغيرهاي متعدد و حلقه‌هاي بازخوردي غيرخطي است. هدف اين مقاله ارائه مدلي بر اساس نمودارهاي علّي‌حلقوي در سيستم حمل و نقل شهري به منظور افزايش مد اتوبوسراني مي‌باشد. با استفاده از اين مدل، ماهيت پيچيده و پوياي سيستم حمل و نقل شهري درك و تاثير سياست‌ها ارزيابي مي‌گردد. در اين تحقيق، تلاش شده است تا متغيرهاي اثرگذار بر سيستم اتوبوسراني شناسايي شوند. همچنين چگونگي تاثيرگذاري هريك از اين عوامل بر استفاده از اتوبوس بررسي و تعيين گردد. از آنجايي‌كه سيستم حمل و نقل، سيستمي پويا با ابعاد گوناگون و عوامل متعددي است كه اين عوامل در طول زمان متغير هستند، بنابراين جهت شناسايي عوامل موثر بر استفاده از حمل و نقل اتوبوسراني از روش پويايي‌شناسي‌ سيستم‌ها استفاده شده است. در نهايت طبق بررسي مدل و نظرات خبرگان، پيشنهاداتي جهت بهبود افزايش سهم اتوبوسراني در حمل و نقل عمومي ارائه گرديد.