اثرات رسانه ­هاي اجتماعي بر عملكرد سازمان­ ها:يك مدل مفهومي پويا

با توجه به استفاده ­ي گسترده از رسانه­ هاي اجتماعي در سازمان­ ها، به نظر مي ­رسد توسعه­ ي اين فناوري­ ها مي­ تواند عملكرد سازمان ­ها را در بخش ­هاي مختلف تغيير دهد. با اين حال، در يك مدل با هم، اثرات مثبت و منفي رسانه ­هاي اجتماعي و بازخورد در اجراي سياست هنوز به صورت نظري يا عملي مورد مطالعه قرار نگرفته است. پژوهش حاضر با ارايه­ ي يك مدل پويا مفهومي به دنبال پُر­كردن اين شكاف است. اين مدل پويايي مساله را به تصوير مي ­كشد و مي ­تواند به عنوان مرجعي براي شبيه ­سازي و آزمايش سياست­ هاي رسانه ­هاي اجتماعي سازمان استفاده شود. رويكرد پويايي ­شناسي سيستم براي مدل ­كردن مساله ­ي چگونگي تاثير رسانه ­هاي اجتماعي بر عملكرد سازمان انتخاب شد. براي اين منظور از مفهوم ظرفيت جذب به عنوان كانال اصلي كه رسانه ­هاي اجتماعي و عملكرد را به هم مربوط مي ­كند استفاده كرديم. سپس طي دو فاز اصلي، مدل را با افزودن پيچيدگي ­ها و پويايي ­هاي مساله تكميل كرديم. مدل نهايي كه به شكل نمودار حلقه­ ي علّي به دست آمد، در نهايت به يك نمودار جريان تبديل شد. اگرچه فرموله ­كردن و شبيه ­سازي مدل براي پيش­ بيني تاثير رسانه ­هاي اجتماعي بر عملكرد ضروري است، اما با توجه به غلبه ­ي بازخوردهاي مثبت بر منفي، به نظر مي­رسد سرمايه ­گذاري در رسانه ­هاي اجتماعي براي سازمان ها سودمند باشد.