تاثير شركت‌هاي نوآور و دانش‌بنيان مستقر در مراكز آموزش عالي بر بهبود كيفيت فارغ‌التحصيلان با رويكرد پويايي‌شناسي سيستم‌ها (مطالعه موردي: دانشگاه اراك)

يكي از اركان پيشرفت و توسعه هر كشوري، پديداري و رشد موسسات نوآور و دانش‌بنيان است. اين شركت‌ها با تحول در عرصه‌ي علم و دانش و كشف يافته‌ها و نتايج جديد اقتصادي، در رشد و توسعه كشور تاثير زيادي دارند. يكي از اساسي‌ترين زيرساخت‌هاي اقتصاد دانش‌‌بنيان سرمايه‌ي‌ انساني خلاق، نوآور و دانش متكي به جوانان تحصيل‌ كرده است. وقتي فناوري و دانش تخصصي متخصصان و دانشگاهيان در هم تنيده شود، نتايج مثبتي در توسعه و رونق اقتصادي و فرصت‌هاي شغلي دانش‌مدارانه دارد و موجب پويايي و اشتغال پايدار مي‌شود. اين پژوهش يك رويكرد جديد براي تجزيه و تحليل تأثير تعامل شركت‌ها و موسسات نوآور و دانش‌بنيان بر كيفيت فارغ التحصيلان دانشگاهي از طريق مدل‌سازي پويايي سيستم ارائه مي‌دهد. اين مدل براي توضيح تأثير تعامل شركت‌هاي دانش‌بنيان و مراكز آموزش عالي در افزايش كيفيت آن توسعه داده شده است و همچنين متغيرهاي كليدي دانشجويان داراي ايده، تيم‌هاي نوآور و استارتاپ‌هاي مستقر در دانشگاه را مورد بررسي قرار مي‌دهد. نيروي متخصص يكي از خروجي‌هاي مراكز آموزش عالي به حساب مي‌آيد و تاكيد اين مقاله بر آن است استقرار واحدهاي تحقيق و توسعه‌ي صنايع مختلف و نيز شركت‌هاي نوآور و دانش‌بنيان در محيط دانشگاه، يك رويكرد سودآور براي همه‌ي ذينفعان خواهد بود. بينش‌هاي حاصل از مطالعاتي از اين دست براي سياست‌گذاران و محققان صنعت، دانشگاه و زيست بوم نوآوري و كارآفريني در تحليل پيامدهاي بلندمدت تصميم‌گيري‌ها با استفاده از مدل‌سازي پويايي‌شناسي سيستم‌ مفيد فايده بوده و بر آگاهي تاثير هسته‌هاي نوآور دانشگاهي بر توسعه‌ي كارآفريني و به دنبال آن رشد شركت‌هاي فناور و دانش‌بنيان و تاثير آن در توسعه سرمايه‌گذاري همه جانبه بر خروجي‌هاي دانشگاه خواهد افزود.