تحليل مدل ديناميكي عوامل موثر بر نرخ طلاق در ايران

طلاق به معني جدايي زوجين مي‌باشد كه به دليل ناسازگاري طرفين و عوامل ديگر به وجود مي‌آيد كه متأسفانه آمار آن نه تنها در مملكت ما، بلكه در تمام جهان رو به افزايش است. طلاق يكي از معضلات اساسي كشور است كه به‌طور حتم مشكلات اقتصادي در افزايش اين معضل، نقش به‌سزايي دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير عوامل اقتصادي از جمله نرخ بيكاري، تورم، تحصيلات و عوامل اجتماعي از جمله اعتياد و افزايش سن ازدواج به عنوان متغيرهاي مستقل بر متغيرهاي وابسته يعني ازدواج و طلاق، در كشور طي دوره زماني 1399 الي 1405 است. در اين مطالعه، با استفاده از پويايي شناسي سيستم‌ها و استفاده از نرم افزار ونسيم نمودار‌هاي علت و معلولي و حالت و جريان ترسيم شده و سناريوي مناسب ارائه گرديده است. از مهم‌ترين راهكارها مي‌توان به ارتباط قوي‌تر صنعت با دانشگاه‌ها و به كارگيري فارغ‌التحصيلان دانشگاهي در صنايع مختلف و در نظر گرفتن تسهيلات ويژه براي جوانان اشاره كرد. نتايج، حاكي از تأثير معنادار نرخ بيكاري، تورم و تحصيلات بر ازدواج و طلاق است.