بررسي و تحليل كاربرد پويايي شناسي در مدلسازي تحقيقات حوزه تاب‌آوري

در نظر گرفتن همه متغيرهاي مؤثر به طور همزمان، غيرخطي بودن و حلقه‌هاي بازخورد مديريتي در مدل سه ويژگي اصلي است كه سيستم دايناميك را براي مدلسازي سيستم‌هاي پيچيده مناسب مي‌كند. انواع مختلفي از اختلالات ممكن است در طول حالت عملياتي سيستم رخ دهد كه تأثيرات متفاوتي بر عملكرد دارد. متغيرهاي سيستم، تعيين كننده سطح عملكرد سيستم هستند و ميتوانند به متغيرهاي درونزا و برونزا دستهبندي شوند. اختلالات متغيرهاي برونزا را تغيير داده و بر آنها تأثير نامطلوب ميگذارد. در نتيجه، اثر نامطلوب ميتواند در سيستم آبشاري پخش شود و باعث كاهش عملكرد شود. حداكثر اختلالي كه سيستم ميتواند تحمل كند را ميتوان به عنوان تاب‌آوري آن در نظر گرفت. با توجه به دانش ما مي توان ادعا كرد كه يك بررسي جامع براي بررسي مقالات با دو حوزه تاب آوري و سيستم دايناميك وجود ندارد. بنابراين، اكنون زمان مناسب براي ادغام بدنه تحقيقات موجود در يك مقاله است تا آنچه مورد بحث قرار گرفته و آنچه بايد در تحقيقات آينده مورد توجه قرار گيرد، آشكار شود. به دليل اهميت موارد ذكر شده در اين‌مقاله بر آن شديم تا به بررسي و تحليل كاربرد پويايي شناسي در مدلسازي تحقيقات حوزه تاب آوري بپردازيم. هدف اصلي اين مطالعه ارائه چارچوبي براي طبقه بندي ادبيات روش سيستم دايناميك در تاب آوري است. هدف ديگر شناسايي جهت تحقيق فعلي و همچنين توصيه برخي ايده ها براي تحقيقات آينده است. هدف ديگر بررسي ادبيات و شناسايي نقاط ضعف و قوت بررسي تاب آوري به وسيله روش سيستم دايناميك در تحقيقات است. در اين‌مقاله به بررسي، تحليل 39 مقاله‌ي مطالعه شده از سال‌‌هاي 2000 تا 2023 مي‌پردازيم.