تنظيم بهينه ضرايب ميراگرهاي لزج خطي در قابهاي ساختماني با سقف صلب تحت تاريخچه زماني شتابنگاشت هاي زلزله

كنترل ارتعاش سازه در معرض زلزله و همچنين كاهش پاسخ هاي سازهاي، امروزه بهعنوان يك مسئله مهم در مهندسي زلزله و طراحي لرزهاي بيان ميشود، براي اين منظور ميتوان از ابزارهاي كنترلي نظير ميراگر لزج استفاده نمود. هدف اصلي در اين پژوهش يافتن مشخصههاي بهينه ميراگر لزج خطي است كه بهعنوان يكي از سيستمهاي كنترل غيرفعال، سبب جذب انرژي ورودي به سازه و كاهش تقاضاي استهلاك انرژي روي المانهاي سازهاي ميشود اما هزينه استفاده از ميراگرها نسبت به ساير اعضا بالاست و اين امر لزوم بهينه يابي ضرايب و تعداد آنها را تا رسيدن به پاسخهاي مناسب شتاب و جابجايي سازه آشكار ميسازد. در فرمولبندي مسئله بهينه يابي حاضر مقاطع سازه را ثابت فرض كردهايم و كاهش پاسخهاي شاخص نظيرگريز طبقات را با تنظيم ضرايب ميراگر و تحليل عددي به روش نيومارك و نيز با استفاده از الگوريتمهاي بهينه يابي فرا ابتكاري بهعنوان تابع هدف جستجو نمودهايم . كارايي الگوريتمهاي بهينه يابي فرا ابتكاري دسته ذرات بهينه ياب، گرگ صحرايي، شاهين، ازدحام سالپ، و جستجوي پرنده گريزان بهطور همزمان، جهت بدست آوردن ضرايب ميراگر لزج مورد مقايسه قرارگرفته است كه با توجه به نوع و شرايط مثالها برتري هريك از الگوريتمها با درنظرگرفتن نتايج بدست آمده، بيانشده است.