جانشاني پودر لاستيك ضايعاتي بهبوديافته به روشهاي مختلف با ماسه و عملكرد آن بر بتن

تايرهاي بازيافتي يكي ازمواردي است كه به دليل افزايش سريع و تحولات مدرن در سراسر جهان باعث مشكلات جدي زيستمحيطي ميشود. گسترش صنعت خودروسازي سبب شده تا وجود لاستيكهاي مستعمل به عنوان يكي از آلوده كنندههاي زيست محيطي در دهههاي اخير مورد توجه بسياري از محققين قرار بگيرد. امكان دفع لاستيكهاي مستعمل در محيط زيست وجود ندارد زيرا تاير با سرعت بسيار كمي تجزيه ميشود. در اين پژهش لاستيك ضايعاتي ابتدا به پنج روش مختلف بهبودسازي شد. اين پنج روش شامل بهبودسازي سطحي با سيليكافوم، دوغاب سيمان، سديم هيدروكسيد، پتاسيمپرمنگنات و سولفوريك اسيد بود. به دليل خاصيت آبگريزي لاستيك، اين ماده توانايي ايجاد يك پيوند مستحكم با ساير اجزاي بتن را نداشت و هدف از بهبودسازي سطحي لاستيك، بهبود چسبندگي و ادغام بهتر لاستيك و ساير اجزاي بتن بود. پس از آن لاستيكهاي بهبودسازي شده در درصدهاي مختلف) 5 ، 10 ، 15 ، 20 ، 25 ( جايگزين ماسه شد. مقاومت فشاري بتن ساخته شده با لاستيك در 30 طرح مختلف و در درصدهاي متفاوت با هم مقايسه شد. نتايج نشان داد كه بهطور كلي با افزايش درصد لاستيك در بتن مقاومت فشاري بتن كاهش پيدا كرد ولي ميزان كاهش مقاومت در روش مختلف يكسان نبوده و بهبودسازيهاي انجام شده بسيار موثر بودند.