واكاوي معماري پايدار و بررسي رابطه آن با معماري بومي

نقش معماري پايدار از جمله مهمترين موضوعات بحث برانگيز در دوران معاصر محسوب مي شود. بحران انرژي در دهه هفتاد ميلادي و در ادامه آن مشكلات زيست محيطي، بر بسياري از فعاليت هاي انساني سايه افكند و باعث شد، حوزه طراحي معماري به عنوان يكي از عوامل موثر در مصرف بالاي انرژي با چالشي سخت مواجه گردد. از اين رو مسئله حفظ محيط در همه علوم وارد نمود » پايداري « زيست، نياز نسل هاي آينده و بهره گيري از انرژي هاي رايگان مفهوم جديدي را با عنوان . بر اساس مطالعات صورت گرفته بسياري از بناهاي بومي و سنتي كشورمان، به طور نسبي اصول معماري پايدار را رعايت نموده اند، هدف از اين پژوهش دستيابي به راهكارهايي براي شناخت و ارتقاي كيفيت معماري پايدار و اصول معماري ميباشد و با معرفي شاخصه هاي پايداري و نمونه هاي موفق معماري هاي پايدار مي پردازد؛ نتيجه اين تحقيق نشان مي دهد كه رعايت اصول معماري پايدار با توجه به معماري بومي كه مكمل و تكميل كننده هم هستند در طراحي بناهاي جديد و امروزي ، تأثير بسزايي در جنبه هاي ديگر پايداري و توسعه خواهد داشت. اين پژوهش بر مبناي كشف اصول پايداري و روابط بين اين اصول از ديد جامعه صاحب نظران انجام مي گيرد تا راه رسيدن به معماري پايدار تعيين شود. اين مقاله كليات تحقيق، مباني نظري و پيشينه تحقيق ، روش شناسي تحقيق ،تجزيه و تحيلي داده ها و نتيجه گيري را شامل مي شود. روش پژوهش اين نوشتار مبتني بر تحليل توصيفي و مطالعات كتابخانه اي است . نتايج پژوهش نشان داد: مهم ترين اصل، همسازي و تكنيك ها و فنون بكار رفته « تطابق كالبد اين مساكن با بوم جغرافيايي و اجتماعي آنهاست. علاوه بر آن، در يك جمع-بندي آورده شده كه مي توان از » در مساكن سنتي ايران، كارآيي استفاده از اين فنون و ابعاد پايداري مساكن با كاربرد اين فنون آن ها به عنوان مبنايي در راستاي تعريف الگوي مسكن پايدار ايراني بهره جست