گردش كار تمام اتوماتيك فرآيند برنامهريزي جداسازي، از مدل سهبعدي تا الگوريتم بهينهسازي

در مديريت چرخه زندگي ساختمانهاي موجود، علاقه فزايندهاي براي بهبود عملكرد كلي از شروع تا پايان عمر پروژه وجود دارد، توجه به مرحله آخر چرخه حيات پروژه و اجراي استراتژي مناسب در اين دوره، ميتواند در راستاي اهداف توسعه پايدار بسيار موثر واقع شود. برنامهريزي جداسازي كه شامل يافتن يك توالي بهينه و امكانپذير براي جداسازي قطعات تحت محدوديت هاي موجود است، بخش اصلي فرآيند استفاده مجدد منعطف و به طور كلي پروژههايي با ماهيت ساختارشكني ميباشد. درحال حاضر اجراي پروژههاي استفاده مجدد منعطف، متكي به روشهاي برنامهريزي شهودي ميباشد كه عمدتا منجر به نتايج غيربهينه ميشوند، اين به دليل كمبود ابزارها و روشهايي با بهرهوري بالا براي پيادهسازي اين نوع پروژههاست. پژوهش فعلي سعي در تمام اتوماتيك كردن فرآيند برنامهريزي جداسازي، جهت ممكنسازي استفاده از روشهاي برنامهريزي ارائه شده در عمل و بهرهمندي از مزاياي آنها را دارد. چارچوب پيشنهادي به عنوان توسعه چارچوب اوليه كه در بستر مدلسازي اطلاعات ساختمان به تحليل و تعيين ماتريسهاي موردنياز ميپرداخت، شامل توليد خودكار پارامترهاي موردنياز و تبديل خروجيهاي داينامو به فرمت ماتريس قابل استفاده در الگوريتم برنامه ريزي مبنا ميباشدكه با به كارگيري پلاگين داينامو و نرمافزار متلب انجام ميشود.