تاثير فضاهاي قابل دفاع بر امنيت افراد در مجتمع هاي مسكوني

نياز به وجود امنيت يكي از اساسيترين نيازهاي انسان به حساب ميآيد. انسان در محيطي كه احساس امنيت داشته باشد حضور مييابد و از بودن در محيطي كه در آن امنيت نداشته باشد اجتناب ميكند. امنيت در يك محيط سبب بهبود وضعيت زندگي افراد در محيط ميشود و همچنين ميزان رضايتمندي افراد را نسبت به محيطي كه در آن زندگي ميكنند افزايش ميدهد. بسياري از نظريهپردازان و محققان بر اين باورند كه تامين امنيت براي افراد در محيط با طراحي آن محيط رابطه دارد. در مقاله پيش رو نظريهي فضاهاي قابل دفاع نيومن و تاثير آن بر امنيت مجتمعهاي مسكوني مورد بررسي قرار گرفتهاست. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير طراحي خصوصا فضاهاي قابل دفاع بر ايجاد امنيت مجتمعهاي مسكوني انجام گرفته است. روش آن توصيفي-تحليلي بوده و اطلاعات آن با استفاده از كتابها و پاياننامه و مقالات علمي-پژوهشي، به صورت اسنادي و كتابخانهاي جمعآوري گرديده است. نتايج تحقيق حاكي از اهميت طراحي در ايجاد امنيت در محيط خصوصا در محيطهاي مسكوني ميباشد. برطبق نتايج بدست آمده از مطالعه و بررسي منابع گوناگون، طراحي ميتواند از ميزان جرم پذيري فضا بكاهد و سبب افزايش امنيت در محيط شود. از جمله الگوهاي طراحي كه باعث كاهش جرم پذيري در فضاي مجتمعهاي مسكوني ميشود عبارتند از؛ ايجاد موانع فيزيكي و نمادين براي كنترل ورود و خروج افراد، ايجاد محوطههاي باز تعريف شده با امكان مراقبت بيشتر، كنترل دسترسيها مانند درهاي ورودي و راه پلهها، استفاده از چراغهاي روشنايي مناسب در محوطه براي افزايش امنيت، جايگيري مناسب پنجرهها براي ايجاد امنيت طبيعي از فضاي عمومي و نيمه خصوصي و قرارگيري واحدها به صورت صحيح تا امكان كنترل خيابانهاي عمومي براي ساكنين فراهم شود و چيدمان بلوكها با خط ديد مناسب و همچنين فضاهاي مناسب براي گردهمايي ساكنين براي فعاليتهاي سالم ايجاد گردد.