نمود مفهوم گرايي در هنر و معماري

واژه مفهوم در حوزه معماري و هنر در جايگاههاى مختلفى به كار گرفته مىشود؛ كه بر اساس مطالعات كتابخانهاي و فيشبرداري و با استفاده از روش توصيفي و تحليل محتوايي و همچنين بررسي چگونگي كاربرد هنر مفهومگرا و نحوه بروز آن در اثر هنري و همچنين تفاوتها و شباهتهاي آن با معماري مفهومگرا، دريافت ميگردد كه ويژگىهاى هنر مفهومگرا و معمارى مفهومگرا در حوزه تجلى اثر با يكديگر بعضاً متفاوت است. چرا كه هنر مفهومگرا با موضوعاتى مانند جستجوى علمى در باب ماهيت مسئله، مصالح زدايى، فرم زدايى و... همراه است، در حالى كه معمارى مفهومگرا در حوزههايى مانند پيوندهاى نوستالژيك، روح زمان، تعارض با زمينه، پيوند مفاهيم ذهنى و ... قابل بازشناسى است. ولي شباهتهايي نيز ميان آن دو، وجود دارد از جمله: تبديل شدن معمارى به پژوهشى در باب معمارى، اهميت دادن به فرآيند طراحى و استفاده از ادبيات و زبان كمكى. در نهايت اينكه در هنر مفهومى بىتوجهى به برداشتهاى عام و فرآيند ساخت وجود دارد اما اين موضوع در معمارى متفاوت مى نمايد زيرا معمارى منطبق بر نيازها، خواستها، ساخت و بودجه بوده و وابسته به مكان است.