خلع سلاح، رفع حالت فوق‌العاده و استقرار مجدد در عمليات‌هاي حفظ صلح سازمان ملل متحد

كشوري كه پس از درگيري، از خشونت طولاني نظامي‌ رنج مي‌برد، احتمالاً منجر به تكه‌تكه شدن ساختارهاي اقتصادي، اجتماعي، امنيتي و سياسي جامعه خود خواهد شد. جوامع مخالف سابق، احتمالا تنش‌هاي خود را همچنان خواهند داشت و بي‌اعتمادي حتي بعد از درگيري‌هاي داخلي نيز ادامه دارد. با توجه به اين موضوع، هدف اصلي عمليات‌هاي حفظ صلح، تشويق جوامع متخاصم به برقراري ارتباط و معامله با يكديگر در چارچوب توافق‌نامه صلح خواهد بود. توافق‌نامه صلح بيان مي‌كند كه منافع و اختلافات سياسي به اشكال مسالمت‌آميز در كنار رقابت و همكاري، موثر باشد. كارشناسان خلع سلاح بايد اين كانال‌هاي مسالمت‌آميز را جذاب‌تر كنند تا براي دستيابي به منافع گروهي، رقابت مسالمت‌آميز، جايگزين سلاح شود. يكي از اقداماتي كه پس از حضور نيروهاي حافظ صلح در مناطق درگير صورت مي‌گيرد خلع سلاح، رفع حالت فوق العاده، استقرار مجدد و صلح سازي پس از جنگ، به عنوان بخشي از فرايند تبديل جنگ به صلح مي‌باشد. خلع سلاح، گرفتن سلاح از گروه‌هاي شبه نظامي‌، نظامي‌ و غيرنظاميان است. آنها سلاح، مهمات و تجهيزات خود را قبل از رفع حالت فوق‌العاده رها مي‌كنند. سلاح و تجهيزات ممكن است بر اساس مفاد توافق‌نامه صلح تخريب شده يا مجدداً تحت شرايط خاصي، تخصيص داده شود. رفع بسيج عمومي‌ تخليه رسمي‌ و كنترل شده مبارزان فعال از گروه‌هاي مسلح و فرآيند تبديل مبارزان به غيرنظاميان است. استقرار مجدد فرآيندي است كه در آن مبارزان سابق به حالت وضعيت عادي مثل غيرنظاميان در مي‌آيند و كسب اشتغال و درآمد پايدار شامل آنها مي‌شود. يك خلع سلاح موفق در حالت‌هاي مختلف هميشه وابسته به نوع درگيري و ماهيت صلح بوده است و هيچگاه نوع آنها يكسان نخواهد بود. يك فرد متخصص در اين زمينه، تجارب زيادي را كسب مي‌كند تا بتواند براي عمليات بعدي، خود را با شرايط موجود وفق دهد.