نقش سازمان‌هاي بين الملي در ارتقاي صلح (مطالعه موردي سازمان ملل متحد)

سازمان‌هاي زيادي در 100 سال اخير شكل گرفته‌اند كه هريك به نوعي وظيفه خود را گسترش صلح و همكاري در بين اعضا و بصورت گسترده‌تر در كل دنيا مي‌دانند كه مي‌توان به سازمان‌هايي همچون: سازمان ملل متحد، اتحاديه اروپا، اتحاديه افريقا، سازمان همكاري شانگهاي و سازمان همكاري اقتصادي اكو اشاره كرد. در اين بين سازمان ملل متحد از زمان شكل‌گيري به عنوان يك سازمان حامي‌ و حافظ صلح وظيفه خود را شروع كرد و اين وظيفه را در منشور خود، ذيل ماده يك با عنوان حفظ صلح و امنيت بين‌المللي قرار داد. بر همين اساس سوال اصلي پژوهش بيان مي‌كند كه چه نقشي سازمان هاي بين‌المللي به ويژه سازمان ملل متحد در ارتقاي صلح در عرصه بين‌الملل دارد؟ فرضيه پژوهش بر اساس يافته‌هاي تحقيق بيان مي‌ كند كه، سازمان‌هاي بين‌المللي هر يك به نوبه خود با توجه به وظيفه‌اي كه دارند در جهت ارتقاي صلح تلاش مي‌ كنند، در اين بين سازمان ملل متحد كه از مهم‌ترين نهادها در جهت گسترش و ارتقاي صلح است با ايجاد نهادهايي همچون شوراي امنيت تلاش كرد بعد از جنگ جهاني دوم امنيت و صلح را در جهان حفظ كند كه به موفقيت‌هايي نيز رسيد ولي با گذر زمان و درگيرشدن منافع كشورهاي عضو شوراي امنيت با وظيفه خود، اين نهاد از مهم‌ترين وظيفه خود كه حفظ و ارتقاي صلح بود دور شد. روش پژوهش در اين تحقيق كيفي، نوع پژوهش توصيفي _ تحليلي و استفاده از اسناد كتابخانه‌اي است.