استفاده از روش هاي نوين برنامه ريزي جهت بهينه سازي مصرف سوخت شبكه انتقال گاز كشور

شبكه انتقال گاز ايران به طول حدود 38000 كيلومتر هشتمين شبكه طويل انتقال گازي دنياست و به لحاظ قرارگيري تعداد 137 ايستگاه هاي تقويت فشار يكي از پيچيده ترين شبكه هاي انتقال گاز دنيا را داراست. بالطبع سوخت مصرفي در اين ايستگاهها به لحاظ حجمي، ميزان قابل توجهي از سبد انرژي كشور را دارا مي باشد. به جهت گستردگي خطوط و ايستگاهها روشهاي انتقال متفاوت مصرف هاي مختلفي از انرژي را به دنبال خواهد داشت. در حال حاضر جهت رسيدن به فشار مورد نظر در خطوط انتقال پارامترهاي عملياتي به صورت تجربي توسط ديسپچينگ تعيين مي گرددكه اين موضوع مسلما ميزان بهينه مصرف سوخت را به همراه ندارد. در اين مقاله سعي گرديده است با استفاده از ابزارهاي نوين برنامه ريزي( برنامه نويسي) شاخص محاسباتي جهت تعيين مصرف بهينه سوخت تعيين گردد. اين شاخص با نام شدت انرژي مصرفي و با تابع هدف نسبت سوخت و انرژي مصرفي بر حجم گاز انتقال يافته در مسافت معين تعريف مي گردد. به جهت اطمينان از دقت و سرعت محاسبات مدل برنامه نويسي (برنامه ريزي) پويا استفاده گرديده است. با اجراي مدل بهينه سازي و در نظر گرفتن پارامترهاي دمايي و فشاري به ميزان بهينه سوخت مصرفي دسترسي مي يابيم. در ادامه با مقايسه روش بهينه و مقادير واقعي سوخت مصرفي درمي يابيم كه كاهش سوخت مصرفي ايستگاهها تا حدودي محتمل مي باشد.