طراحي مدل بهينه تجاري سازي تجهيز راپچرديسك به عنوان محصولي دانش بنيان در حوزه ي نفت و گاز بر اساس تكنيك

با رشد شركت هاي دانش بنيان و ساخت تجهيزات فناورانه، رويكرد بومي سازي و استفاده از توليدات داخلي بيش از پيش نمايان گرديده است. تحريم صنعت و هزينه هاي گزاف خروج سرمايه هاي ملي، نهادهاي دولتي و خصوصي كشور را در كنار دانشگاه ها و مراكز تحقيقاتي گردآورد تا علاوه بر نيازسنجي و شناخت دقيق بازار، خودكفايي و رسوب دانش نيز در كشور عملياتي گردد. بر همين اساس لزوم تجاري سازي درست اين تجهيزات در جهت شفافيت مسير كشف نياز صنعت تا رسيدن به خودكفايي كامل و صادرات آن، از اهميت بالايي برخوردار است. لذا هدف اين پژوهش ارائه مدلي بهينه در جهت تجاري سازي تجهيزات دانش بنيان در حوزه نفت، گاز و پتروشيمي مي باشد. يكي از محصولات پركاربرد و فناورانه صنعت نفت و گاز، تجهيز راپچرديسك (ديسك انفجاري) است كه سال ها به دليل عدم تامين خارجي به موقع آن مشكلات عديده اي براي واحدهاي مختلف صنعتي ايجاد كرده است. در اين پروژه جهت بهينه سازي مدل تجاري سازي براي تجهيز دانش بنيان راپچرديسك در صنعت نفت و گاز، مرسوم ترين مدل هاي مطرح در دنيا مورد بررسي قرار گرفت و با توجه به شرايط توليد راپچرديسك در ايران، مدل مناسب انتخاب و عوامل موثر بر تجاري سازي آن استخراج گرديده است. به دليل لزوم بررسي تاثيرگذاري معيارها و زيرمعيارها بر هم و اولويت بندي آن ها، از تكنيك ANP و DEMATEL استفاده شده است. مولفه هاي موثر در تجاري سازي راپچرديسك شامل: نهادهاي تسريع كننده، شرايط مالي، كارفرمايان صنعتي، دولت، تعيين استراتژي نفوذ به بازار، تحقيق و توسعه محصول، خدمات پس از فروش مي باشند، كه بعد از تحليل و بررسي تمام عوامل ميزان تاثيرگذاري و اولويت بندي هركدام نيز به تفكيك بيان شده است.