بررسي تحولات و چشم انداز بازار الفين ها و الزام راهبردهاي كليدي دانش بنيان بر پايه مزيت دسترسي به خوراك ارزان قيمت

صنعت پتروشيمي ايران با تكيه بر مزيت‌هاي رقابتي كشور بدنبال احياي نقش خود و جبران عقب ماندگي از رقيب‌هاي سنتي منطقه‌اي است بطوريكه سياستگذاران ايراني خبر از برنامه اي براي انجام بيش از 36 ميليارد دلار سرمايه‌گذاري در اين بخش و افزايش ظرفيت توليد از 90 ميليون تن كنوني تا بيش از 140ميليون تن در سال داده اند.اما جدا از صنايع بالادستي، كداميك از زنجيره‌هاي تكميلي مي‌تواند اين هدف را محقق سازد؟! سهم نزديك به 60درصدي الفين‌ها از بازار محصولات پتروشيمي و روند روبه رشد تقاضاي آن در كنار تكنولوژي‌هاي جديدي مانند MTO،MTP و GTO كه تاكنون بيشتر مورد توجه شرق آسيا بوده، در سال‌هاي اخير براي سياستگذاران ايران نيز جذاب شده است. نقطه شروع آن اولين بار بر پايه افزايش سرمايه‌گذاري‌هاي در توليد متانول و نگراني از بروز مازاد ظرفيت متانول تبلور يافت. با آشكار شدن نگراني‌هايي در توجيه پذيري اقتصادي تكنولوژي MTP، با انعطاف بيشتري به سمت MTO كشيده شد و اكنون بافراموش شدن هدف اوليه به سمت GTO حركت مي نمايد. اما پرسش اينجاست كه آيا جهان در انتظار خواهد ماند تا افزايش تقاضاي جهاني صنعت توسط افزايش ظرفيت ايران تأمين شود؟ آيا اساساً قيمت‌هاي رقابتي باتغيير تكنولوژي‌ها و نيز قيمت خوراك كه اخيراً با انقلاب شيل گس نيز همراه شده است از يكسو و ازسوي ديگر افزايش سرمايه‌گذاري‌هاي داخلي در بازارهاي چين و ... ونتيجه آن كاهش قيمت‌ها، توجيه‌پذيري اين روش را همچنان موجه مي‌نماياند؟! اين مقاله تلاش دارد تا بابررسي تحولات آتي الفين‌ها (با تمركز بر اتيلن و پروپيلن)، موج گسترده گرايش به طرح هاي الفين براساس ‌روش‌هاي MTO و GTO را مورد نقد قرار داده و در ادامه باتكيه بر فناوري هاي دانش بنياني چون روش OCM، كه بر پايه خوراك ارزان قيمت متان طراحي شده، مزيت رقابتي ايران و فرصت ها و چالش هاي آن را در اين بازارها مورد توجه قرار دهد.