• شماره ركورد كنفرانس
    5226
  • عنوان مقاله

    ارزيابي اثرات تغيير اقليم بر بارش و خشك‌سالي هواشناسي با مدل LARS-WG، مطالعه موردي: ايستگاه آباده

  • پديدآورندگان

    رزمخواه هما HomaRazmkhah@gmail.com گروه مهندسي آب، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامي , مسعودي عبدالله ab.masoudi60@gmail.com گروه مهندسي آب، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامي , رستمي راوري امين dr.aminrostami@yahoo.com گروه مهندسي آب، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامي , فرارويي عليرضا masih_fararooei@yahoo.com گروه مهندسي آب، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامي

  • تعداد صفحه
    13
  • كليدواژه
    تغيير اقليم , مدلLARS- WG , شاخص خشك‌سالي SPI , آباده
  • سال انتشار
    1401
  • عنوان كنفرانس
    چهارمين كنگره علوم و مهندسي آب و فاضلاب ايران
  • زبان مدرك
    فارسي
  • چكيده فارسي
    تغيير اقليم تأثير قابل توجهي بر آب قابل دسترسي و منابع طبيعي دارد. در اين تحقيق اثر تغيير اقليم بر بارش توسط مدل HADCM3 و ريزمقياس ساز LARS-WG در دوره پايه 1993– 2017 ايستگاه آباده بررسي، و وقوع خشكسالي هواشناسي با استفاده از شاخص SPI تحليل گرديد. ضريب تعيين ارزيابي عملكرد مدل 715/0 محاسبه گرديد كه قابل قبول است. سپس‌ بارش براي سه بازه 2044 -2018، 2065-2046 و 2099 –2080، تحت سناريوهاي A2، B1 و A1B پيش بيني گرديد. نتايج نشان دادند كه در 2044-2018 و 2065-2046، ميانگين 12 ماهه بارش افزايش مي‌يابد. در 2065-2046 بيش‌ترين افزايش در سناريوي بدبينانه A2 است (3/13 درصد). در سناريوي A1B (تغيير اقليمي متوسط) افزايش بارش 9/5 درصد، و در سناريوي خوش‌بينانه B1 3/2 درصد مي‌باشد. در 2099-2080 بارش در B1 6/0 درصد افزايش، در A1B 6 درصد كاهش و در A2 1/16 درصد كاهش مي‌يابد. در كليه بازه‌ها مقدار افزايش و كاهش در ماه‌ها متفاوت است. سپس شاخص SPI 12 ماهه در دوره‌هاي آماري پايه و آتي محاسبه شد. در بازه 2044-2018 بيش‌ترين ميزان خشك‌سالي در سال 2036 (به‌نسبت خشك) و بيش‌ترين ترسالي در 2037 (فوق‌العاده مرطوب) پيش‌بيني شد و فراواني خشك‌سالي 4/66 درصد، و ترسالي 3/33 درصد محاسبه گرديد. در 2079-2046 بيش‌ترين خشك‌سالي در 2071 (به‌نسبت خشك) و بيش‌ترين ترسالي در 2072 (فوق‌العاده مرطوب) پيش‌بيني شد. فراواني خشك‌سالي 8/58 درصد و ترسالي 2/41 درصد محاسبه شد. در 2099-2080 بيش‌ترين خشك‌سالي در 2096 (فوق‌العاده خشك) و بيش‌ترين ترسالي در 2084 (خيلي مرطوب) پيش‌بيني شد. فراواني خشكسالي 45 درصد و ترسالي 55 درصد تعيين شد. در كليه بازه‌ها مقادير خشك‌سالي و ترسالي تحت سناريوها اندكي متفاوت است. با گذشت زمان از مقدار ترسالي كاسته و بر مقدار خشك‌سالي افزوده شد، كه با تغييرات زماني بارش هم‌خواني دارد. با وجود كاهش مقدار بارش، از فراواني خشك‌سالي‌ها كاسته و‌ ترسالي‌ها افزايش مي‌يابد. نتايج وقوع تغيير اقليم را در منطقه تأييد مي‌كند. اين مسأله پيامدهايي بر منابع آب سطحي و زيرزميني، محيط زيست و كشاورزي خواهد داشت،كه نياز به برنامه‌ريزي و آمادگي براي كاهش اثرات آن را تأييد مي‌كند.
  • كشور
    ايران