مطالعه مروري منابع انتشار آرسنيك و روش‌هاي حذف

A review of arsenic emission sources and removal methods

آرسنيك يكي از سمي‌ترين و خطرناك‌ترين آلاينده‌هاي محيطي است كه به‌علل طبيعي و انساني از جمله توليد مواد غذايي و دخانيات و فعاليت‌هاي صنعتي توليد مي‌گردد و از طريق آب، خاك و گياهان و حيوانات آلوده وارد زنجيره غذايي انسان مي‌شود. روش‌هاي تبادل يون، جذب زيستي، انعقاد و لخته‌سازي، فن‌آوري‌هاي غشايي و روش‌هاي الكتروشيمايي براي حذف آرسنيك مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين تحقيق به‌طور كامل ميزان سميت آرسنيك، منابع و روش‌هاي حذف آن را مورد بررسي قرار داده است. در ابتدا ميزان وجود آرسنيك، خطرات بهداشتي مرتبط با آرسنيك مورد بررسي قرار گرفته و سپس به بررسي روش‌هاي كاربردي نوآورانه و جديد از جمله گرافن اكسيد، ساختارهاي آلي فلزي، نانو‌لوله‌هاي كربني و نانو كامپوزيت‌هاي مغناطيسي براي حذف آرسنيك پرداخته شده است. در شرايط ايده‌آل، با استفاده از روش‌هاي ذكر‌شده، در حدود 99 درصد حذف آرسنيك در مقياس آزمايشگاهي صورت پذيرفته است.

Arsenic is one of the most toxic and dangerous environmental pollutants that is produced by natural and human causes, including food and tobacco production and industrial activities, and enters the human food chain through water, soil, and contaminated plants and animals. Ion exchange methods, biosorption, coagulation and flocculation, membrane technologies and electrochemical methods are used for arsenic removal. This research has fully investigated the toxicity of arsenic, its sources and removal methods. At first, the amount of arsenic, the health risks associated with arsenic are investigated, and then innovative and new applied methods such as graphene oxide, organometallic structures, carbon nanotubes and magnetic nanocomposites to remove arsenic are investigated. In ideal conditions, using the mentioned methods, about 99% of arsenic has been removed on a laboratory scale.