ارزيابي تاثير درشت‌دانه بازيافتي بر خصوصيات مكانيكي بتن ژئوپليمري

Effect of recycled coarse aggregate on mechanical properties of geopolymer concrete

ﺑﺎزﻳﺎﻓﺖ ﻣﻮاد و ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻬﻢ در ﺻﻨﻌﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﺳﺎزي اﺳﺖ. ﺑﺎزﻳﺎﻓﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد از ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻳﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺟﺪﻳﺪ از ﻣﻮاد اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه و دور رﻳﺨﺘﻨﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺑﺘﻨﻲ اﺳﺖ. اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺘﻦﻫﺎي ﺑﺎزﻳﺎﻓﺘﻲ از ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺨﺮﻳﺐ و اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد ﺑﺘﻦﻫﺎي ﻓﺮﺳﻮده ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺑﺴﻴﺎري ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دارد ﻛﻪ ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﻳﻲ اﻗﺘﺼﺎدي ﻳﻜﻲ از آنﻫﺎﺳﺖ. ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﻘﺮﻳﺒﻲ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ 25 ﻣﻴﻠﻴﺎرد ﺗﻦ ﺑﺘﻦ (ﺑﻪﻃﻮريﻛﻪ ﺑﻪ ازاي ﻫﺮ ﻧﻔﺮ 8/3 ﺗﻦ ﺑﺘﻦ) در ﺟﻬﺎن ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲ‌ﺷﻮد. ﺳﻨﮕﺪاﻧﻪ‌ﻫﺎي ﺑﺎزﻳﺎﻓﺘﻲ ﺑﺘﻦ را ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﻲﺗﻮان ﻫﻢ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺑﺨﺸﻲ از رﻳﺰداﻧﻪ ﻳﺎ درﺷﺖداﻧﻪ و ﻫﻢ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﻞ رﻳﺰداﻧﻪ ﻳﺎ درﺷﺖداﻧﻪ ﻳﺎ ﻫﺮ دو در نظر گرفت. در اين مقاله به بررسي تاثير درشت دانه بازيافتي بر خصوصياتي مكانيكي بتن ژئوپليمري با الياف فولادي پرداخته شد. 90 نمونه مكعبي 5×5×5 سانتيمتري براي انجام آزمايش مقاومت فشاري، 27 نمونه استوانه‌اي 5×10 سانتيمتري براي انجام آزمايش كششي و 27 نمونه مكعبي 4×4×16 سانتيمتري براي انجام آزمايش خمشي با 9 طرح اختلاط بتن گوناگون بر روي 144 نمونه‌ي مختلف ساخته شد. نتايج آزمايشگاهي نشان داد كه، ﺳﻨﮕﺪاﻧﻪﻫﺎي ﻧﺎﺷﻲ از ﺑﺎزﻳﺎﺑﻲ ﺑﺘﻦ ﻋﻤﺪﺗﺎً ﺟﺬب آب ﺑﺎﻻﺗﺮ و ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻛﻤﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ داﻧﻪﻫﺎي ﻃﺒﻴﻌﻲ دارﻧﺪ؛ ﭼﺮا ﻛﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﻼت ﭼﺴﺒﻴﺪه از ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺳﻨﮕﺪاﻧﻪ ﻛﻤﺘﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ، از ﻃﺮﻓﻲ ﻣﻼت ﻣﻮﺟﻮد در روي ﺳﻨﮓ داﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎزﻳﺎﻓﺘﻲ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﺨﻠﺨﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ داﻧﻪ، داراي ﺟﺬب آب ﺑﻴﺸﺘﺮي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. مدول از هم گسيختگي حاصل از ارزيابي مقاومت خمشي حدود 10 تا 15 درصد استحكام فشاري بتن بود. همچنين استفاده از الياف فولادي و سنگدانه گرانيتي باعث افزايش مقاومت فشاري، كششي و خمشي به ترتيب به ميزان 8، 5/0 و 30 درصد گرديد.