اصول معماري پايدار در اقليم گرم و خشك ايران

Sustainable Architecture in Hot Climate of Iran

در آستانه ورود به هزاره سوم، دستيابي به اهداف توسعه پايدار، به منظور رفع بحرانهاي زيست محيطي، صرفه جويي در مصرف انرژي و ايجاد اقتصادي پايدار، اساس برنامه ريزي و مديريت در بسياري از كشورها گرديده است. توجه به اين موضوع در بخش معماري و شهرسازي و بخصوص در سكونتگاههاي انساني، بسيار ضروري است. بيشترين ميزان انرژي مصرفي در جهان به ساختمانها اختصاص دارد؛ كه در حدود نيمي ازآن براي گرمايش و سرمايش مصرف مي گردد. با توجه به اينكه بيش از دو سوم مساحت كشور را منطقه بياباني و نيمه بياباني با اقليم گرم و خشك در بر گرفته است لذا توجه به اصول طراحي معماري پايدار در اين مناطق نقش موثري در كاهش مصرف انرژي و هزينه هاي كوتاه مدت و بلند مدت مربوط به تامين تاسيسات مكانيكي ساختمان دارد. درمقاله حاضر پس از بررسي راهكارهاي ايجاد آسايش در مناطق گرم و خشك ايران، اصول طراحي معماري پايدار در شهرهاي واقع در فلات مركزي كشور ارائه شده است.