ايجاد سرمايش ايستا در مجتمع هاي مسكوني پايدار

Passive Cooling in Residention Complex

نظريه پردازان بر اين باورند كه يكي از مسايل مهم قرن حاضر، نحوه دستيابي به زندگي مناسب در چهارچوب محدوديتها و هماهنگ با طبيعت، جهت استفاده بهينه از منابع انرژي است. بي توجهي به معيارهاي اقليمي طراحي و ساخت از سوي طراحان و برنامه ريزان شهري، آسيبهاي جبران ناپذيري بر محيط زيست و اقتصاد وارد نمود كه منجر به شكل گيري بحرانهاي فراواني در زمينه هاي انرژي، اكولوژي و اقتصاد گرديده است. توجه به معيارهاي طبيعي، جلوگيري از تخريب اكوسيستم هاي عمده و اصلي، حفظ سلامتي مناطق شهري و لزوم توجه به حفظ منابع طبيعي و انرژي در طراحي مجتمع هاي مسكوني پايدار، بسيار ضروري است. در اين ميان، انرژي به عنوان اصلي ترين بنيان توسعه پايدار اقتصادي در جهان هنوز نتوانسته است نقش و جايگاه متناسب با اهميت و كارايي خود را در طرحهاي توسعه ملي و محلي ايران ايفا نمايد. به همين جهت يكي از حلقه هاي مفقود برنامه توسعه، دستيابي به ارزش واقعي انرژي است. ايجاد سرمايش از معيارهاي اساسي تامين آسايش كالبدي در مناطق گرم است كه بيش از دو سوم مساحت كشور ما را دربر مي گيرد. در مقاله حاضر پس از شناخت و بررسي راهكارهاي اقليمي ايجاد سرمايش در مناطق گرم كشور از طريق اسناد كتابخانه اي، مقالات و مراجعه به سايتهاي اينترنتي، اصول حاكم بر طراحي مجتمعهاي مسكوني با هدف دستيابي به فرآيند طراحي مجتمع هاي مسكوني پايدار در سه مقياس كلان، متوسط و خرد و با تاكيد بر اين راهكارها ارائه مي گردند. در اين راستا، از ميان انواع روشهاي تامين آسايش كالبدي، به كارگيري سامانه هاي ايستا و فوق ايستا، با حداكثر استفاده از انرژي هاي طبيعي، نقش بسيار موثري دركاهش هزينه هاي كوتاه مدت و بلند مدت مربوط به تامين تاسيسات و تجهيزات ساختماني دارد.