تعامل كالبد بناي مدرسه شبانه روزي و كودكان كار با نظر به رويكرد ايجاد حس تعلق به مكان

The interaction between bording school building and labour s children wiith regard to the approach of creating a sense of belonging to place

از مشكلات مهم جوامع در حال توسعه، افزايش تعداد كودكان كار و فراهم نبودن امكانات لازم براي آن ها است. در شهر اصفهان نيز اغلب مراكز حمايت از كودكان كار برمبنا اصول طراحي و متناسب با نيازهاي كاربران طراحي نشده اند. حس تعلق به مدرسه سبب تقويت يادگيري و علاقمندي به محيط شده و عدم وجود آن با نظر به شرايط كودكان كار، باعث بوجود آمدن مشكلاتي مانند بيماري هاي روحي و دلسردي نسبت به تحصيل مي شود؛ لذا بررسي عوامل مؤثر بر ايجاد حس تعلق به مدرسه از ديدگاه كيفيات محيطي داراي اهميت است. اين پژوهش با هدف به واكاوي نقش حس تعلق به مكان در كالبد بناي مدرسه شبانه روزي و تربيت كودكان كار پسر صورت گرفته است. با وجود محدوديت هايي همچون بيماري كرونا، عدم دسترسي به كودكان كار و همكاري نكردن ارگان هاي مربوطه، پژوهش بصورت كاربردي و كيفي- توصيفي و بر مبناي مطالعات كتابخانه‌اي و با استفاده از تكنيك مشاهده كاربران فضا انجام شده است. نتايج حاصل نشان از آن دارد كه عوامل اجتماعي، فرهنگي، فردي، تعاملي، خاطرات و تجارب و رضايتمندي از مكان در طراحي، جهت تحقق يافتن هدف پژوهش مؤثرند. همچنين عوامل كالبدي مانند فرم بنا، درجه محصوريت، مقياس، رنگ، سبزينگي، مصالح و سهولت در دسترسي بيشترين تأثير بر ميزان حس تعلق در مدرسه را دارند. لذا مي‌توان گفت شبيه سازي هرچه بيشتر مدرسه به خانه و وجود فضاهايي با ويژگي هاي مذكور جهت ايجاد حس تعلق به مكان در طراحي مدرسه شبانه روزي كودكان كار با استانداردهاي لازم مورد نياز است. با تقويت سطوح معنايي پيوسته در فضاهاي آموزشي و به موجب آن ارتقاء حس تعلق به مكان، با افزايش رضايت بخشي افراد از محيط، ميزان يادگيري و افزايش بازدهي آموزش در اين محيط ها رشد مؤثري داشته و مي-توان شاهد كارآيي هرچه بيشتر معماري و روانشناسي محيطي در تربيت كودكان كار بود.