تدوين مدل پراكنش جمعيت شهري با رويكرد رشد هوشمند (نمونه موردي منطقه 2 شهرداري تهران)

Criteria of urban population distribution model in relation to smart growth (A case study of District 2 of Tehran Municipality)

الگوى رشد شهرى در سالهاى بعد از جنگ جهانى دوم به صورت پراكنش شهرى بوده كه سبب شده شهرها به صورت افقى گسترش يابند و پيامدهاى ناگوار زيادى را براى شهرها پديد آورده است. از جمله ى اين پيامدها مي توان به گسترش تدريجي كالبد شهر به پيرامون و دست اندازي شهر به اراضي كشاورزي و باغات، محدوديت ها و زيان هاي زيستمحيطي اشاره كرد. آنچه قابل تعامل است اينكه مفاهيم جديد الگوي رشد هوشمند از جمله انگاره هاي دوستدار پياده روي و دوري از حمل ونقل ماشين محور و اختاط كاربري هاي اراضي به منظور كاهش هرچند نسبي آلودگي هوا و صرفه جويي در هزينه هاي توسعه در كلا نشهرهاي كشور است. روش پژوهشي، تحليلي توصيفي و مبتني بر مطالعات اسنادي و ميداني مي باشد. پرسشنامه تحقيق در ابعاد اجتماعي،اقتصادي،كالبدي،زيست محيطي و مديريتي حقوقي بر اساس مباني نظري و بررسي پيشينه و ادبيات تحقيق و اصول و معيار هاي مستخرج شده از جمع بندي آنان، تهيه و بر اساس روش دلفي روايي آن تاييد شد و با استفاده از نرم افزار SPSS و استفاده از ضريب همبستگي پيرسون ، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است ، رشد هوشمند در برگيرنده ى راهبردها و شيوه هاى عملياتى متفاوتى است كه چگونگى انجام و عملكرد آنها بستگى به موقعيتهاى خاص و شرايط مكانى و زمانى دارد و از جمله اين موارد اختلاط كاربري مسكوني و خدماتي در محلات مسكوني براي ايجاد سرزندگي و پويايي، رعايت فاصله زماني 5 تا 10 دقيقه پياده‌روي در دسترسي به مركز محله، اهميت توجه ويژه به طراحي فضاهاي عمومي مناسب معلولين و كودكان و سالمندان و زنان چون پارك و...مي توان اشاره كرد.