بررسي روش‏ هاي ميداني تراكم مخلوط‏‏ هاي آسفالتي

Field compaction methods for asphalt mixtures: A review

تراكم را مي‏ توان با فشرده كردن مخلوط آسفالتي به منظور كاهش حجم آن و درگيركردن بيشتر ذرات و سنگدانه ‏هاي مخلوط باهم و افزايش پايداري و مقاومت آن در برابر خرابي تعريف كرد. در ايران، مطالعه جامع و كاملي به طور مناسب در اين زمينه انجام نشده و ما در اين مطالعه سعي كرده ‏ايم تا بخشي از مطالب اين موضوع را به صورت ساماندهي شده گردآوري كنيم. طبق نتايج مطالعه، تراكم كافي و مناسب، خصوصياتي از قبيل خستگي، مقاومت و پايداري مخلوط آسفالتي را افزايش داده و خرابي‏ هايي از قبيل پيرشدگي آسفالت، اكسيده ‏شدن، شيار افتادگيِ جاي چرخ‏ ها و غيره را كاهش مي دهد. مخلوطي كه به درستي طراحي و فشرده شده باشد، حاوي حفره ‏هاي هواي كافي براي جلوگيري از شيارشدگي ناشي از جريان پلاستيك است؛ از طرفي حفره ‏هاي هوا بايد به اندازه كافي كم باشند تا از نفوذپذيري هوا و آب جلوگيري كنند. اين مطالعه براي مهندسين ساختمان، پيمانكاران روسازي، سازندگان تجهيزات تراكم و ساير افرادي كه در ارزيابي عملكرد روسازي آسفالت نقش دارند، مورد توجه قرار خواهد گرفت. در اين مطالعه، به طور مختصر نرم ‏افزار تعيين زمان شروع و پايان عمليات تراكم نيز شرح داده شده است و با هدف مروري بر مشخصات فني، تجهيزات، دستورالعمل‌هاي ‏پيشنهادي براي پياده‌سازي روش‌هاي اجرايي، عوامل موثر بر تراكم، تعيين الگوي غلتك زني، تراكم در شرايط خاص و درنهايت پايش درصد تراكم گرد‌آوري شده است.