بررسي بازشوها در تكيه بختياري هاي آرامستان تخت پولاد اصفهان

Investigation of the openings in the Teken Bakhtiari of Isfahan

پنج اصل از اصولي كه در هنر ايران بويژه در معماري وجود داشته ؛ مردم واري، پرهيز از بيهودگي، خود بسندگي، نيارش، درون گرايي است . تك تك يا اجماعِ همين اصول را مي توان در جاي جايِ عناصرِ ريز و درشتِ يك بنا به وضوح مشاهده كرد و درباره هركدام از آنان سرفصل هايي بزرگ در دانش معماري باز كرد . يكي از همين عناصر كه جزوِ نيازهاي اساسي يك ساختمان به حساب مي آيد ، بازشوها هستند كه هم فلسفه و چراييِ بوجود آمدنشان برآمده از نيازهاي طبيعي انسان است و هم چگونگي ، اندازه ، تعداد و جايِ قرارگيري شان در يك بنا ، برگرفته از اصولِ پنج گانه ي هنرِ معماري ايراني است . بازشوها در ميانِ عناصر معماري نقشِ مهمي را از طريق كنترل ميزانِ ورود و خروجِ جريان هوا و نور به درونِ يك بنا دارند . در اين مقاله به طور خاص به نقش و جايگاهِ بازشوها و نيز اندازه و تعداد و كجايي و چرايي آنها در هريك از عناصرِ تكيه بختياري هاي اصفهان مي پردازيم كه در نوعِ خود، نمونه اي منحصر به فرد در معماريِ آرامستاني در اصفهان از نظرِ نورپردازي و تهويه و زيبايي و دلنشيني است . ساختارِ معماريِ تكيه بختياري ها و نقش بازشوها در آن به گونه اي است كه تفاوتِ فاحشي با ديگر تكيه ها در تهويه و نور و ايجادِ حسِ آرامش در انسان دارد . در پژوهشِ حاضر از روشِ توصيفي تحليلي و با تكيه بر گردآوريِ اطلاعاتِ كتابخانه اي و ديداري ميداني استفاده شده كه در جريانِ تحقيقاتِ انجام گرفته ي ميداني ، پس از تصوير برداري و ثبتِ موقعيتِ مكاني ، ترسيمِ كروكي هاي مربوطه انجام گرفت و پس از مطالعات و انطباقِ ديده ها با مطالبِ مدونِ مورد استفاده از منابع ، در پايان با جمع بنديِ اطلاعات و تفسيرِ موقعيت ها، محتواي مقاله تكميل گرديد .