بازنگري ابزارهاي سنجش ساختمان‌هاي سبز بر اساس بحران‌هاي موجود در ايران

Revision of green building measurement tools based on existing crises in Iran

امروزه، سامانه‌هاي متعدد رتبه‌بندي پايداري، ميزان هم‌سازي ساختمان با محيط را ارزيابي مي‌كنند. معيارهاي ارزيابي به‌عنوان مهم‌ترين ركن سنجش، گرايش غالب هر سامانه را مشخص مي‌كند. با توجه به وجود بحران سراسري انرژي در جهان و همچنين پتانسيل هاي بالاي اقليمي كشور ايران در زمينه انرژي ؛ توسعة معماري پايدار و سبز امري ضروري مي‌باشد كه اولين قدم براي آن، تدوين اصول و معيارهايي با استفاده از تجربه‌هاي موفق جهاني همراه با متناسب‌سازي آنها با نيازهاي جامعه ايراني است. متناسب‌سازي بومي مي‌تواند منجر به ارائه نوآوري‌هايي براي پاسخگوئي به نيازهاي فرهنگي از طريق توسعه سامانه‌اي منعطف و مبتني بر اقليم، اقتصاد، فرهنگ و اجتماع گردد. در اين پژوهش در گام اول ما به بررسي تعدادي از اين سامانه‌ها پرداخته‌ايم به‌طوري‌كه مباني و رويكرد هر سامانه نقش مؤثري در سازماندهي ساختار محتوايي معيارها دارد؛ بنابراين براي ارائه يك روش ارزيابي زيست‌محيطي مؤثر، معيارهاي قابل‌استفاده براي نياز منطقه/ كشور بايد شناسايي شود سپس هر معيار نيازمند دادن يك وزن مناسب مي‌باشد كه باتوجه ‌به نياز آن منطقه تعيين مي‌گردد. در گام دوم ميزان اهميت معيارها و شاخصه‌هاي ارزيابي را در ايران بررسي كرديم. در نهايت اين نتيجه حاصل شد كه متناسب‌سازي بومي مي‌تواند منجر به ارائه نوع آوري‌هايي براي پاسخگوئي به نيازهاي فرهنگي مبتني بر اقليم، اقتصاد، فرهنگ و اجتماع گردد.