تاثيرآموزشي جلوه ها وبارقه هاي قرآن وحديث درادب فارسي

قرآن مجيد منبع لايزال الهي ،رويشگاه زيبايي آفريني در اشعار و متون فارسي و زمينه ساز صدق و صفاي معنوي،در ادب پرورده ي ماست.در پژوهش حاضر سعي بر آن است تا تأثير جلوه هاي قرآن و حديث در تحول ژرف و عميق بر حوزه هايي چون:معنايي و انگيزشي،ادب نفس و نكات اخلاقي،ادب تبليغي،تأثيرات بلاغي و ... مورد بحث و تجزيه و تحليل قرار گيرد. نخست به عظمت كلام الهي كه چون رشته ي استواري،عاطفه ي جمعي همه مسلمانان را با مودّت و برادري بهم پيوند زده،هم ضامن بقاي خود است و هم جاودانگي اعتقاد اسلامي و وحدت همگاني را تضمين مي كند،پرداخته و در ادامه ي بحث با تفكري پرسشگر از زاويه ي تازه اي به نمونه هايي از اشعار و نوشته هاي فرهيختگان گذشته ي ادب فارسي نگريسته شده و سيماي معنوي و تأثيرگــذار برخـي از چهره هاي نادر ادب فارسي و مايه گرفتن انديشه هاي آن ها از نصّ صريح قرآن،از رهگذر ذهن سروده ها و دست نوشته هاي آن ها در حد بضاعت مزجات،معرفي مي گردد. بديهي است كه سيره ي انبياء ،مصداق تربيت عملي انسان است و اين تربيت در برترين و كامــلترين جلوه اش در قرآن كريم و درادامه آن،در گفتار و رفتار پيامبر خدا«ص» و ائمه ي هدي«ع» تجلي كرده است.شخصيت پيامبر بزرگوار،از زواياي گوناگون مورد كنكاش شعرا و نويسندگان فاضل قرار گرفته است و مــهارت هاي زندگي آنحضرت كه در سيــرت اصلح و در سخن افصــح بوده است در شعر و نـــوشته ي آن ها،جلوه اي خاص دارد و مخاطب را به كشف منطق عملي حضرت رســول و تأسي به اين مـنطق در عمل،ترغيب مي نمايد. در پايان هم اظهار اميدواري شده است،راز شگفتي آفرين اين تأثيرات قرآني و احاديث كه شعرا و نويسندگان ما آن ها را در جان واژه ها و جــملات ريخته تا با انتقال اين احساســات معنوي،مخاطب خود را مجذوب و مســحور صور طرح انديـشه هاي موجود در سروده هــاي خود سازند،توسط مخاطب درك شـود و در نهـايــت در او تغـــيير نگـــرش و منشي از جنس معـــنويت و معـرفت واقـــعي پديد آورد.«تا چـه قبول افتـد و چه در نـظر آيـد.»