بررسي اصطلاحات «غيبت و حضور» در سه اثر عرفاني كشف المحجوب، مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه و شرح التعرف لمذهب التصوّف

غيبت و حضور يكي از اصطلاحات بنيادين در كتب تصوّف و از مراحل سير و سلوك عارفانه است به همين جهت در تصوّف تعاريف متعدد و بسياري از آن شده است. اين دو اصطلاح در بسياري از آثار شعرا و عرفا بكار گرفته شده است. در اين مقاله دو اصطلاح غيبت و حضور در سه اثر عرفاني كشف المحجوب، مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه و شرح التعرف مورد بررسي قرار گرفته و موارد مهم و اصلي اين دو اصطلاح مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته شده است. بررسي ديدگاههاي نويسندگان اين سه اثر مذكور درباره اين دو اصطلاح نشان دهندۀ تسلط فكري اين سه عارف بزرگ بر مضامين و اصطلاحات تصوّف و به خصوص در اين موضوع مورد بحث بوده است. مسئله حضور و غيبت از اهميت بسياري در سير و سلوك عارفانه برخوردار است، چنانكه مولوي در كتاب مـثنوي معنوي خود دربارۀ اهميت آن سخن به ميان آورده است هر چند علاوه بر مولوي در شعر شاعراني ديگر از جمله حافظ، صائب و غيره نمود پيدا كرده است. هدف از گرد آوري اين مقاله درك و فهم معاني و تعاريف دو اصطلاح غيبت و حضور و ارتباط اين دو اصطلاح با برخي از اصطلاحات عرفاني ديگر است. و اينكه عارف در حال غيبت چگونه بايد باشد تا از خود به طور كلي غايب شود و از همۀ امور دنيوي و تعلّقات آن دل بركند تا به وسيلۀ آن بتواند در پيشگاه حق حاضر باشد و از اين طريق به حضور حق راه يابد.