بررسي تاثير دوزبانگي بر رشد زبان گفتاري دانش آموزان پايه اول دوره ي ابتدايي (جامعه ي مورد مطالعه: شهرستان نيكشهر)

با توجه به اينكه، دوزبانگي در ايجاد يا تشديد اختلال هاي گفتار و زبان، دخيل است؛ اين مقاله كوشيده است تا تاثير دوزبانگي را بر رشد زبان گفتاري دانش آموزان پايه اول ابتدايي بررسي كند. جامعه ي مورد مطالعه ي تحقيقِ پيشِ رو، شهرستان نيكشهر، واقع در جنوبِ بلوچستانِ ايران است و از حيث زبان، منطقه اي دوزبانه محسوب مي شود. در اين مقاله از روش و الگوي كمي – مقايسه اي استفاده شده است. جامعه آماري مورد پژوهش شامل دانش آموزان پايه اول مدارس ابتدايي شهرستان نيكشهر در سال تحصيلي 97-98 مي باشد، تعداد 86 نفر در گروه تك زبانه و 165 نفر در گروه دو زبانه به صورت تصادفي انتخاب شد. در اين پژوهش از آزمون رشد زبان TOLD-P:3 به عنوان ابزار پژوهش استفاده شده است. براي تجزيه وتحليل داده ها علاوه بر روش هاي آمار توصيفي، از آمار استنباطي(آزمون t) نيز استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد، رشد زبان گفتاري دانش آموزان تك زبانه نسبت به دانش آموزان دو زبانه بيشتر است و اين تفاوت به لحاظ آماري معنادار مي باشد