بررسي تاثير تمرينات تيمي بر تعادل و پويايي دختران ورزشكار

تعادل بخش جدا ناپذير اغلب فعاليت‌هاي روزانه بوده و همچنين شاخص تعيين كننده در بررسي توانايي عملكرد ورزشكاران به شمار مي رود هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير يك دوره تمرينات منتخب مربي بر تعادل ايستا و پويايي دخترانه17-12سال ورزشكار بود روش كار :تعداد ۸۰ دانش آموز دختر ورزشكار به صورت تصادفي در دو گروه هاي مساوي ۴۰ نفره كنترل و تجربي قرار گرفتند قبل و بعد از پروتكل تمريني، تست تعادل اينستا (آزمون فلامينگو) تعادل پويا (آزمون واي )ارزيابي شددر حاليكه گروه تجربي علاوه بر تمرينات روتين (دو حركت تمريني لارنج و پلانك) را به مدت ۱۲ هفته 1 جلسه در هفته به تمرينات خود اضافه كرده ولي گروه كنترل فقط تمرينات روتين را انجام داده اند براي آناليز داده‌ها از روش هاي آماري همبسته و مستقل استفاده شد. نتايج: يافته هاي تحقيق نشان داد كه تفاوت معناداري در تعادل ايستا و پويا در قبل و بعد از تمرينات گروه تجربي مشاهده شد. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر مي توان بيان كرد كه تمرينات (لانچ و پلانك )سبب بهبود تعادل ايستا و پوياي دانش آموزان دختر مي شود لذا مي توان از اين نوع تمرينات به عنوان عامل مهم در بهبود تعادل و همچنين پيشگيري از آسيب هاي ورزشي در اجراي برنامه هاي تمريني آنها گنجاند.