بررسي تفاوت برخي عوامل آمادگي جسماني از طريق تمرينات مقاومتي و سرعتي

تمرينات مقاومتي و سرعتي با افزايش قدرت، سرعت و استقامت عضلاني و افزايش حجم و تودة عضلاني سبب بهبود ميزان متابوليسم پايه و تكميل تأثيرات تمرينات استقامتي براي كنترل وزن مي شوند. لذا هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي تأثير شش هفته تمرين مقاومتي و سرعتي بر برخي عوامل آمادگي جسماني در مردان غير ورزشكار بود. بذاي اين منظور تعداد 45 مرد غير ورزشكار (ميانگين سن 5/31 سال، ميانگين وزن 4/75 كيلوگرم و ميانگين قد 72/1 سانتي متر) به طور تصادفي انتخاب و به سه گروه تمرين مقاومتي، سرعتي و كنترل تقسيم شدند. هر يك برنامه تمرين ويژه خود را به مدت 6 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا كردند. يافته هاي به دست آمده از روش آماري t مستقل نشان داد كه تمرين مقاومتي و سرعتي موجب تغيير معني داري در انعطاف پذيري، قدرت و توان بي هوازي شدند. هم چنين نتايج تحليل واريانس يك طرفه نشان داد كه بين اين دو نوع تمرين از نظر انعطاف پذيري و توان بي هوازي اختلاف معني داري وجود نداشت، اما اين تفاوت در قدرت معني دار بود. با توجه به يافته ها مي توان چنين نتيجه گرفت كه تمرينات هرمي مقاومتي و سرعتي مي توانند موجب بهبود انعطاف پذيري، قدرت عضله همسترينگ و توان بي هوازي شوند، اما به نظر مي رسد تمرينات مقاومتي روش موثرتري بر قدرت عضله همسترينگ باشد.