كيفيت زندگي كاري و نقش پيش بيني كننده آن در تبيين سلامت روان كاركنان دانشگاه بيرجند

هدف اين پژوهش، بررسي رابطه بين كيفيت زندگي كاري و سلامت روان كاركنان دانشگاه بيرجند است. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي و ازنظر هدف، كاربردي است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه كاركنان دانشگاه بيرجند بود كه 165 نفر به‌عنوان نمونه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقهاي و با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. در اين تحقيق، از پرسشنامه 27 سؤالي كيفيت زندگي كاري (والتون، 1972) و پرسشنامه 28 سؤالي سلامت روان (گلدبرگ، 1972) استفاده‌شده است. فرضيهها با استفاده از آزمون‌هاي تي، ضريب همبستگي، رگرسيون و تحليل واريانس بررسي شدند. نتايج نشان داد وضعيت كيفيت زندگي كاري كاركنان به‌طور معني‌داري پايين‌تر از حد متوسط و نيز وضعيت سلامت روان كاركنان به نحو معني‌داري بالاتر از حد متوسط است. از طرفي رابطه معني‌داري بين مؤلفه‌هاي كيفيت زندگي كاري و سلامت روان كاركنان وجود دارد، ليكن تنها سه مؤلفه‌ي پرداخت منصفانه و كافي، وابستگي اجتماعي زندگي كاري و توسعه قابليت‌هاي انساني توان پيش‌بيني سلامت روان كاركنان را دارند. همچنين بين كيفيت زندگي كاري و سلامت روان كاركنان بر اساس ويژگي جنسيت كاركنان، تفاوت معني‌دار وجود داشت.