بررسي رابطه بين آموزش مجازي با افت تحصيلي و خودباوري دانش آموزان مقطع ابتدايي شهرستان رشتخوار

چكيده آموزش و پرورش آينده مبتني بر دانايي و قوه ي تفكر و قدرت خلاقيت است. نوآوري ها، آموزش انفرادي، استفاده از دانش و فناوري پيشرفته، آموزش از راه دور، استفاده از كامپيوتر و اينترنت و ... از جمله ويژگي هاي آموزش و پرورش در قرن 21 خواهد بود. از آنجاكه نهاد آموزش و پرورش اصلي ترين ويكي از مهمترين نهاد يا واحد يادگيري و ياددهي بوده و هدف كلي آن رشد و تكامل آموزشي و انساني فرد است، مطالعه راه هاي حفظ و سلامت آن نيز ضروري مي باشد. حال سؤالاتي كه با توجه به اين موضوع ها مطرح مي شود، اين است: آيا استفاده از شبكه هاي مجازي در آموزش سبب افزايش بهره وري تحصيلي و بهبود يادگيري درسي دانش آموزان مي شود يا خير؟ آيا اعتماد بنفس و خودباوري را در دانش آموزان بالا مي برد يا خير؟ ويژگي هاي مثبت و منفي استفاده از اين فناوري چه چيزهايي است؟ واين شبكه تا چه اندازه در ياددهي ويادگيري فراگيران تاثير مثبت دارند؟ با توجه به ماهيت موضوع پژوهش حاضر كه بررسي رابطه بين آموزش مجازي با افت تحصيلي و خودباوري دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان رشتخوار مي باشد از بعد هدف كاربردي و برحسب روش اجرا روش توصيفي- همبستگي است. مطابق با نتايج به دست آمده از اين پژوهش به طور كلي آسيب هايي در مبحث آموزش مجازي وجود دارد. از جمله مي توان به خستگي دانش آموزان از اين روش اشاره كرد. همچنين باعث عدم تمركز در مطالعه توسط دانش آموزان از ديگر معايبي است كه مي توان به آن اشاره كرد.