راهكارهاي نوآوري ، خلاقيت و كارآفريني در نظام آموزش و پرورش

نظام تعليم و تربيت در هر كشوري يك كار ويژه به حساب مي آيد و نگاه به آموزش و پرورش براي دستيابي به سطح بالاي اثر بخشي و كارآمدي و باروري نيروي انساني مي بايست با آگاهي از ميزان خلاقيت و تقويت آن به دنبال تعالي مراكز آموزشي از حالت سنتي به مراكزي با عملكرد عالي صورت گيرد، به گونه اي كه در آن بهبود مستمر يادگيري توسط همگان اجرا شده و به عنوان يك فرهنگ در ميان دانش آموزان در آيد و آنچه كه در تفكر يك سازمان مانند آموزش و پرورش بايستي گنجانده شود، آينده سازي و فراهم آوري شرايط آن است با اين انديشه كه به بهبود و تغيير به عنوان يك برنامه دراز مدت و مستمر بهره وري پرداخته شود. در نظام هاي آموزشي تاكيد عمده بر پرورش خلاقيت دانش آموز ان است و معيار اساسي موفقيت اين نظام ها نيز در اين است كه چقدر افراد با فكر و خلاق تربيت مي كنند و به تعبيري ديگر معلم خوب را كسي مي دانند كه تفكر و چگونگي استفاده از اطلاعات را به دانش آموزان ياد دهد و آنان را خلاق بار بياورد. خلاقيت و نوآوري امري است كه وجود آن در هر سازماني احساس مي شود. در واقع وجود محققان تعليم ديده، توانا، با انگيزه و همچنين آزمايشگاه هاي تخصصي مجهز لازمه اين پيشرفت، نوآوري و خلاقيت مي باشند. ما در اين مقاله سعي داريم راهكارهاي جديدي را براي ايجاد روحيه خلاقيت و نوآوري منتهي به كارآفريني در قشر دانش آموزان معرفي نمائيم.