تببين رابطه توانمندسازي شغلي با كاميابي و نقش واسطه اي انگيزش شغلي در بين دبيران تربيت‌بدني شهر ياسوج

هدف از پژوهش حاضر تببين رابطه توانمندسازي شغلي با كاميابي و نقش واسطه اي انگيزش شغلي در بين دبيران تربيت‌بدني شهر ياسوج مي‌باشد. روش تحقيق از نوع توصيفي- همبستگي مي‌باشد و به شكل ميداني انجام‌شده است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دبيران تربيت‌بدني شهر ياسوج با تعداد 412 نفر مي‌باشد كه با مراجعه به جدول مورگان تعداد 210 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه توانمند سازي كاركنان اسپريتزر و ميشرا (1992)، پرسشنامه انگيزش شغلي هرزبرگ (1995)و پرسشنامه كاميابي شغلي گاتيكر و لارود هرزبرگ (1986) استفاده گرديد. براي اطمينان از روايي پرسشنامه‌ها، بعد از تدوين آن‌ها از نظرات و راهنمايي‌هاي 10 تن از استادان صاحب‌نظر در علم مديريت ورزش استفاده شد و نظرات آن‌ها در پرسش‌نامه نهايي لحاظ گرديد. پاياي پرسشنامه‌ها نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي انگيزش شغلي (92/0)، كاميابي شغلي (90/0) و توانمند سازي كاركنان (88/0) به دست آمد. براي تجزيه‌وتحليل نتايج داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي ساده با استفاده از نرم‌افزار اس.پي.اس.اس استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه بين توانمند سازي كاركنان و كاميابي در كار و انگيزش شغلي ارتباط معنادار مستقيم وجود دارد. نقش حمايتي ذي‌نفعان، مسئولان بالادستي، كارشناسان تربيت‌بدني و كارشناسان استان، چه از نظر حمايت‌هاي مادي و چه از منظر معنوي بسيار مهم است. مديران مدارس با ايجاد ساختاري در راستاي توانمند سازي معلمان تربيت‌بدني مي‌توانند يك نقش حياتي براي فهم رفتارهاي سازماني مثبت همچون كاميابي و انگيزش شغلي پايه‌گذاري ‌كنند.