بررسي رابطه بين توسعه فردي با كاميابي و تعلق‌خاطر كاري در بين دبيران تربيت‌بدني شهر بيرجند

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه بين توسعه فردي با كاميابي و تعلق‌خاطر كاري در بين دبيران تربيت‌بدني شهر بيرجند مي‌باشد. روش تحقيق از نوع توصيفي- همبستگي مي‌باشد و به شكل ميداني انجام‌شده است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دبيران تربيت‌بدني شهر بيرجند با تعداد 324 نفر مي‌باشد كه با مراجعه به جدول مورگان تعداد 181 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه‌ توسعه فردي نيكرسون ايرباي (۱۹۹۸)، پرسشنامه‌ تعلق‌خاطر شافلي (2003) و پرسشنامه كاميابي شغلي گاتيكر و لارود هرزبرگ (1986) استفاده گرديد. براي اطمينان از روايي پرسشنامه‌ها، بعد از تدوين آن‌ها از نظرات و راهنمايي‌هاي 10 تن از استادان صاحب‌نظر در علم مديريت ورزش استفاده شد و نظرات آن‌ها در پرسش‌نامه نهايي لحاظ گرديد. پاياي پرسشنامه‌ها نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي تعلق‌خاطر كاري (92/0)، كاميابي شغلي (90/0) و توسعه فردي (88/0) به دست آمد. براي تجزيه‌وتحليل نتايج داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي ساده با استفاده از نرم‌افزار اس.پي.اس.اس استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه بين توسعه فردي و كاميابي در كار و تعلق خاطر ارتباط معنادار مستقيم وجود دارد. مديران مدارس با ايجاد ساختاري در راستاي توسعه فردي معلمان تربيت‌بدني مي‌توانند نه‌تنها يك نقش حياتي براي فهم رفتارهاي سازماني مثبت همچون كاميابي و تعلق خاطر در كار پايه‌گذاري ‌كنند، بلكه همچنين براي هدايت مديريت منابع انساني و سياست‌هاي سند تحول آموزش‌وپرورش در سازمان‌ها نيز نقش مهمي ايفا خواهند كرد.