چگونه توانستم مشكل پرخاشگري كلامي دانش آموزان را با روش بازي درماني شناختي رفتاري، در كلاس اول كاهش دهم؟

پرخاشگري كلامي حالت رفتاري است كه فرد به وسيله آن خواستار به دست آوردن هدفي ديگر است و ابداً قصد حمله به ديگران يا اذيت كردن آنها را ندارد. اقدام پژوهي حاضر در سال تحصيلي ۱۴۰۰-۹۹ در پايه اول دبستان دولتي دخترانه ۲۲ بهمن لمراسك با فراواني ۲۰نفر از دانش آموزان انجام شده است .مسأله مورد نظر، وقوع رفتارهاي پرخاشگرانه كلامي در بسياري از دانش آموزان مي باشد و هدف از انجام اين پژوهش، كاهش پرخاشگري كلامي دانش آموز هدف ؟ و غيره مي باشد .در اين پژوهش كه با رويكرد بازي درماني، شناختي رفتاري در دو بعد جمعي و فردي در محيط كلاس و خارج از كلاس به اجرا در آمد، از روش توصيفي كه جنبه ي عيني و واقع نگاري دارد استفاده شده است .ويژگيهاي اين روش بهره گيري شاخص هاي آمار توصيفي مانند آمار، جدول، نمودار و تجزيه و تحليل مي باشد .در ابتداي پژوهش به تعريف پرخاشگري پرداخته شد كه از معضلات جامعه ي ما مي باشد ناهنجاري هايي كه ريشه در عواملي دارد بعضاً پيش پا افتاده كه با رعايت نكات ساده مي توان از اين ناهنجاري ها پيشگيري نمود .بر اين اساس پژوهشگر با استفاده از روشهاي استاندارد علمي مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه و اسناد و مدارك موضوع را با مدير و معاون پرورشي و همكاران و اوليا مدرسه در ميان گذاشت و در جلسه شوراي معلمين مطرح كرد تا مورد بحث و گفتگو قرار بگيرد و از تجربيات و راهكارهاي همكاران استفاده شد .پژوهشگر بعد از گردآوري اطلاعات و انتخاب بهترين راه حل ها به اجراي آن پرداخت و سپس با استفاده از روش بازي درماني و همچنين با ارزيابي و مقايسه شواهد 1 و 2 به تجزيه و تحليل داده ها پرداخت .شواهد نشان داد كه روش هاي عملياتي شده منجر به كاهش پرخاشگري كلامي و افزايش سازگاري و ايجاد صميمت بين دانش آموزان كلاس اول گشته است .