ضرورت ايجاد دانشگاه نسل سوم، دانشگاه كارآفرين

جامعه كارآفرين به جايي گفته مي‌شود كه كارآفريني مبتني بر دانش به‌عنوان نيروي محركه رشد اقتصادي، اشتغال‌زايي و رقابت ايجاد شده است. از دانشگاه‌ها انتظار مي‌رود كه در حل مشكلات اقتصادي و اجتماعي جامعه دانش‌بنيان تلاش بيشتري بنمايند. بسياري از دانشگاه‌ها سعي كرده‌اند كارآفرين‌تر شوند تا به خواسته‌هاي روزافزون جامعه بيروني پاسخ دهند. بنابراين، دانشگاه‌هاي كارآفرين نقش مهمي را به‌عنوان توليدكننده و انتشاردهنده دانش ايفا مي‌كنند. با وجود اين، مفهوم دانشگاه كارآفرين هنوز مبهم است و تعاريف متفاوتي از آن ارائه شده است. از اين‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي ضرورت ايجاد دانشگاه نسل سوم كه دانشگاه كارآفرين خوانده مي‌شود، انجام شده است. اين پژوهش به لحاظ هدف جزء تحقيقات كاربردي است كه به روش مروري (كتابخانه‌اي) به انجام رسيده است. از منابع مختلف چاپي و الكترونيكي كه در دسترس پژوهشگر قرار داشتند جهت جمع‌آوري مباني نظري و مطالب استفاده شده است. نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه به‌منظور مواجهه با رقابت فزاينده جهاني، دولت‌ها دانشگاه‌ها را وادار كرده‌اند تا با استفاده از شيوه‌هاي جديد مديريت عمومي، بيش از گذشته براي جامعه تلاش كنند و در مورد «اثربخشي» و «كيفيت» خود پاسخ‌گو باشند. به عبارت ديگر، ظهور دانشگاه كارآفرين پاسخي به اهميت روزافزون دانش در نظام‌هاي نوآوري ملي و منطقه‌اي و ادراك جديد از دانشگاه است. توسعه دانشگاه نسل سوم (دانشگاه كارآفرين) مي‌تواند راهكاري مناسب در جهت كاهش معضل بيكاري دانش‌آموختگان دانشگاهي و اشتغال‌زايي و بهبود وضعيت اقتصادي جامعه باشد. از اين‌رو، دانشگاه‌ها مي‌توانند با نيازسنجي اقتصادي- اجتماعي جامعه خود، به برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري آموزشي در جهت كارآفرين شدن اقدام كنند.